El Mar - Abel Pintos

Sabrás que aún cuento los días

Y como estés, donde estés, estás en mi vida

Que soy cruel con mis errores

Eso lo sabes muy bien, muy bien me conoces

Pero nunca sabrás lo que duele tu nombre

No pierdo la fe y te sigo esperando

Me siento así, como un niño perdido

Que no aprendió, no quiere jugar

Soñar o llorar, ni sonreír sin ti

No soy quien soy si no te tengo

Creo en las manos de Dios

Y no en este absurdo dolor

Mirar el mar ya no sirve, no me da la clama

Vivo del último beso que guardo en el alma

Nunca sabrás lo que duele tu nombre

No pierdo la fe y te sigo esperando

Y esta soledad que me sigue abrazando

Se queda aquí, no se quiere ir

Y no se qué hacer ni qué decir

Amor, aquí sin ti, no sé, no sé vivir

Je zult weten dat ik nog steeds de dagen tel

En hoe je bent, waar je bent, je bent in mijn leven

Dat ik wreed ben met mijn fouten

Dat weet je heel goed, je kent mij heel goed

Maar je zult nooit weten hoe je naam pijn doet

Ik verlies het vertrouwen niet en ik wacht nog steeds op je

Ik voel me zo, als een verloren kind

Dat hij het niet geleerd heeft, hij wil niet spelen

Droom of huil, of lach zonder jou

Ik ben niet wie ik ben als ik jou niet heb

Ik geloof in de handen van God

En niet in deze absurde pijn

Kijken naar de zee werkt niet meer, ik krijg er geen schreeuw meer van

Ik leef van de laatste kus die ik in mijn ziel bewaar

Je zult nooit weten hoe je naam pijn doet

Ik verlies het vertrouwen niet en ik wacht nog steeds op je

En deze eenzaamheid die me blijft omarmen

Hij blijft hier, hij wil niet weg

En ik weet niet wat ik moet doen of zeggen

Liefde, hier zonder jou, ik weet het niet, ik weet niet hoe ik moet leven