El 180 - Abel Pintos

Un corazón de madera

Tengo que mandarme a hacer

Que no padezca ni sienta

Ni sepa lo que es querer

Las estrellitas del cielo

Y las arenas del mar

Se parecen a mis penas

Que no acabo de contar

Un imposible me mata

Por un imposible muero

Imposible de alcanzar

El imposible que yo quiero

Dicen que las penas matan

Yo digo que no es así

Que si las penas mataran

Ya me habrían muerto a mí

een houten hart

Ik moet mezelf sturen om te doen

Niet lijden of voelen

Ik weet niet eens wat het is om lief te hebben

De kleine sterren aan de hemel

en het zand van de zee

Ze lijken op mijn verdriet

dat ik niet alleen telde

Een onmogelijke doodt mij

Ik sterf voor een onmogelijke

onmogelijk te bereiken

Het onmogelijke dat ik wil

Ze zeggen dat verdriet dodelijk is

ik zeg dat het niet zo is

Wat als verdriet kon doden?

Ze zouden me al vermoord hebben