Abismo - Abel Pintos

Llévate el humo del dolor, llévate el eco de tu vos

Llévate el fuego y el veneno, del mal que me hicieron tus besos

Yo sé que tengo que seguir, pero no se la dirección

No sé cómo echarte al olvido, te busco y me encuentro perdido

Que contradicción

Llévate si quieres mi vida, llévate las sobras de mi corazón

Llévate la ingrata costumbre mi amor de soñar que tuvimos

Los dos

Llévate si quieres la sombra que deja mi sangre el puñal de

Tu adiós

Llévate todo te lo pido así no me muero…

Llévate todo lo demás, si te llevas mi dignidad

Y no me hables más de lo mismo tírame al abismo de la soledad

Sabes que me vas a encontrar, algún momento algún lugar

Y aunque me muestre superado, por dentro voy a estar sangrando pidiendo piedad.

Llévate si podes mi vida, llévate las sobras de mi corazón

Llévate la ingrata costumbre mi amor de soñar que tuvimos

Los dos

Llévate si podes la sombra que deja mi sangre el puñal de

Tu adiós

Llévate todo te lo pido así no me muero…

Ya no me es tu olvido, el que me duele, el que me mata, es

La torpeza de haberte querido ingrata…

Llévate por favor mi vida, llévate las sobras de mi corazón

Llévate la puta ingrata costumbre mi amor de soñar que

Tuvimos los dos

Llévate por favor la sombra que deja mi sangre el puñal de

Tu adiós

Llévate todo te lo pido así no me muero… Llorando por vos

Neem de rook van pijn weg, neem de echo van jezelf weg

Neem het vuur en het gif weg, van het kwaad dat je kussen mij hebben aangedaan

Ik weet dat ik moet gaan, maar ik weet de richting niet

Ik weet niet hoe ik je in de vergetelheid moet gooien, ik zoek je en ik merk dat ik verloren ben

wat een tegenstrijdigheid

Neem als je mijn leven wilt, neem dan de restjes van mijn hart

Neem de ondankbare gewoonte weg, mijn liefste, om te dromen die we hadden

Beide

Neem als je wilt dat de schaduw achtergelaten door mijn bloed de dolk van

je vaarwel

Neem alles wat ik je vraag, zodat ik niet dood ga...

Neem al het andere, als je mijn waardigheid neemt

En praat niet met me over hetzelfde, gooi me in de afgrond van eenzaamheid

Je weet dat je me ergens gaat vinden

En zelfs als ik mezelf overweldigd laat zien, zal ik van binnen bloeden en om genade vragen.

Neem als je kunt mijn leven, neem de restjes van mijn hart

Neem de ondankbare gewoonte weg, mijn liefste, om te dromen die we hadden

Beide

Neem als je kunt de schaduw achtergelaten door mijn bloed de dolk van

je vaarwel

Neem alles wat ik je vraag, zodat ik niet dood ga...

Het is niet langer jouw vergeetachtigheid, degene die me pijn doet, degene die me doodt, is

De onhandigheid om ondankbaar van je te hebben gehouden...

Neem alsjeblieft mijn leven, neem de restjes van mijn hart

Neem de ondankbare gewoonte weg, mijn liefste, om dat te dromen

we hadden beide

Neem alsjeblieft de schaduw weg die door mijn bloed is achtergelaten, de dolk van

je vaarwel

Neem alles wat ik je vraag, zodat ik niet sterf... Huilend om jou