Vila Isabel /Graça Divina / No Embalo da Vila / Renascer das Cinzas - Martinho Da Vila, Maíra Freitas

Vila Isabel

Meu Deus, como tu és

De chorar de emoção

Falei com meu violão

Dos seus componentes, que beleza!

Estão nos seus corações

Recordações

E eles são a ti fiéis

No meio da quadra tão familiar

Bebi, fiz amigos e sambei

Então me falaram dos seus fundadores

Do Paulo Brazão, do Vrande e Zé Leite

E de branco e azul tens orgulho de ser

Afilhada da Portela

Olhei pro céu e vi

Jaburu, Valdir

Monarco diz:

Como eu te amo, Isabel

Te adoro, Isabel

Vila Isabel

Ele

Tirou do azul o mais azul

Ele

Pegou do branco a paz maior

E o canto mais negro que passarinhou no céu

E daí, criou Vila Isabel, Vila Isabel

E daí, criou Vila Isabel

E vieram poetas pra perpetuar a criação

E esta beleza toda é uma das razões do meu viver

Eu agradeço a Ele do fundo do coração

Pela graça divina de à Vila eu pertencer

E repetirei sempre com toda minha emoção

Serei Vila Isabel até morrer

Serei Vila Isabel até morrer

Vem

Descobrir os segredos do samba

Vem

Com a gente cantarolar

Vem

Traz a corda e a caçamba

Vem com toda tua muamba

Pra no embalo da Vila se embalar

Vem

Ser igual ao negro brasileiro

Que também já penou no cativeiro

Mas sempre foi de lutar e cantar

Que eu já deixei furo, deixei

Que eu fui castigado, eu sei

Mas no anos passados mostrei

Que temos muito pra dar

E neste ano é preciso confirmar

O primeiro lugar

Tão bonita a nossa escola

E é tão bom cantarolar

La la iá, laiá laiá, la ra iá

Sambar na avenida, de azul e branco, é o nosso papel

Mostrando pro povo que o berço do samba é em Vila Isabel

Tão bonita a nossa escola

E é tão bom cantarolar

La la iá, laiá laiá, la ra iá

Vila Isabel

oh mijn god hoe gaat het

Van huilen met emotie

Ik heb tegen mijn gitaar gepraat

Van zijn componenten, wat een schoonheid!

zijn in je hart

Herinneringen

En ze zijn trouw

Midden op het zo bekende plein

Ik dronk, ik maakte vrienden en sambei

Toen vertelden ze me over hun oprichters

Van Paulo Brazão, van Vrande en Zé Leite

En wit en blauw waar je trots op bent

Peetdochter van Portela

Ik keek naar de lucht en ik zag

Jaburu, Valdiro

Monarch zegt:

Wat hou ik van je, Isabel

Ik aanbid je, Isabel

Vila Isabel

Hij

Nam het blauwste van blauw

Hij

Hij nam de grootste vrede van de blanke man

En de zwartste hoek die een vogel in de lucht

En toen creëerde hij Vila Isabel, Vila Isabel

En toen creëerde hij Vila Isabel

En dichters kwamen om de schepping voort te zetten

En al dit moois is een van de redenen van mijn leven

Ik bedank hem uit de grond van mijn hart

Door de goddelijke genade van de Vila behoor ik

En ik zal het altijd herhalen met al mijn emotie

Ik zal Vila Isabel zijn tot ik sterf

Ik zal Vila Isabel zijn tot ik sterf

komt

Ontdek de geheimen van samba

komt

Met neuriënde mensen

komt

Breng het touw en de emmer mee

Kom met al je swag

Voor het pakket van de Vila om in te pakken

komt

Gelijk zijn aan het Braziliaanse zwart

Wie heeft ook geleden in gevangenschap

Maar het was altijd vechten en zingen

Dat ik al een gat heb achtergelaten, ben ik vertrokken

Dat ik werd gestraft, ik weet het

Maar de afgelopen jaren heb ik laten zien

dat we veel te geven hebben

En dit jaar is het nodig om te bevestigen

De eerste plaats

Onze school is zo mooi

En het voelt zo goed om te neuriën

La la iá, laiá laiá, la ra iá

Sambar op de laan, in blauw en wit, is onze rol

De mensen laten zien dat de bakermat van de samba zich in Vila Isabel bevindt

Onze school is zo mooi

En het voelt zo goed om te neuriën

La la iá, laiá laiá, la ra iá