Cançó de la Mort Callada (Cançons de la Roda del Temps) - Raimon

Pregunten: «Et lamentes

Quan t'és donat el càntic?

Nosaltres acceptem

Aquesta mort callada

Humilment estimem

La nostra mort.»

Rellotge: rosa, sorra

Rosa, desert.

Després?

Por del perdut que mira

La claror de ponent

Mur de la nit: a penes

La remor d’unes ales

Enllà de l’aire, somni

Ja presoner.

Camino

Seguit de prop per passos

En la neu

I sento com la muda

Mort dels homes s’emporta

El meu do de paraules:

Esdevé pur silenci

El meu dolor

Ze vragen: “Heb je spijt?

Wanneer is het lied aan jou gegeven?

We aanvaarden

Deze stille dood

We hebben nederig lief

Onze dood."

Let op: roos, zand

Roos, woestijn.

Na?

Angst voor de verlorene die kijkt

Het westelijk licht

Muur van de Nacht: Nauwelijks

Het gefladder van vleugels

Voorbij de lucht, droom

Al een gevangene

Ik loop

Op de voet gevolgd door stappen

In de sneeuw

En ik voel me als de rui

De dood van mannen neemt weg

Mijn gave van woorden:

Het wordt pure stilte

Mijn pijn