Rain (from "Fullmetal Alchemist: Brotherhood") [English Ver] - Amalee

The truth in front of my eyes

Along with all these desperate lies

Fade away like they’re old memories

The warmth of someone’s love, I have no feeling of

All those things I don’t know anymore

You told me when you left me, that I’d be fine all on my own

From your lips, you spoke one last goodbye

That look of sympathy it’s nothing new to me

You would think by now it wouldn’t faze me

Merciless memories

They’re ringing out so unforgivingly

They show no intent of letting me go free

And if I close my eyes, and try to draw them out they only grow

They’re closing in and far away you laugh

Will the rain falling down ever find an ending?

All this time I’ve been waiting in the freezing cold

Will the rain ever leave me alone, I wonder what it shows

To follow me when there’s nowhere else I can go

This fleeting breaking morning, I wish would last a moment more

But again, time isn’t on my side

I’m realizing, at last, I’ve been chasing the past

I’ve been heading in the wrong direction

You tried to give me your hand so I could start again as best I can

But I was a fool and couldn’t turn to you

So far I held you back, but any moment now I know I’d crack

For all my pain is pouring down my face

Eyes like yours

Don’t wanna know about a past like mine

Hands like yours

Gently brush away the tears I cry

But these scars, I know they’ll only heal if I give them time

That distant future no longer seems far away

Will the rain falling down ever find an ending?

All this time, I’ve been waiting in the freezing cold

Will the rain ever leave me alone, I wonder what it shows

To swallow me and to take me home

These storms are into another day it’s pouring on

And I watch, knowing that there is no end in sight

Here we stand hand in hand now as we look out on the world

Just one umbrella to keep us dry from the storm

De waarheid voor mijn ogen

Samen met al deze wanhopige leugens

Vervagen alsof het oude herinneringen zijn

De warmte van iemands liefde, ik heb geen gevoel van

Al die dingen die ik niet meer weet

Je vertelde me toen je me verliet, dat het goed met me zou gaan, helemaal alleen

Van jouw lippen sprak je nog een laatste vaarwel

Die blik van sympathie, het is niets nieuws voor mij

Je zou nu denken dat het me niet zou afschrikken

Genadeloze herinneringen

Ze rinkelen zo meedogenloos

Ze tonen niet de intentie om me vrij te laten gaan

En als ik mijn ogen sluit en probeer ze eruit te trekken, groeien ze alleen maar

Ze komen dichterbij en ver weg lach je

Zal de regen die naar beneden valt ooit een einde vinden?

Al die tijd heb ik in de vrieskou gewacht

Zal de regen me ooit met rust laten, ik vraag me af wat het laat zien

Om me te volgen als ik nergens anders heen kan

Op deze vluchtige ochtend zou ik nog even willen duren

Maar nogmaals, de tijd staat niet aan mijn kant

Ik realiseer me dat ik eindelijk het verleden heb achtervolgd

Ik ga de verkeerde kant op

Je probeerde me je hand te geven zodat ik zo goed mogelijk opnieuw kon beginnen

Maar ik was een dwaas en kon me niet tot jou wenden

Tot nu toe hield ik je tegen, maar elk moment weet ik dat ik zou kraken

Want al mijn pijn stroomt over mijn gezicht

Ogen zoals die van jou

Ik wil niets weten over een verleden als het mijne

Handen zoals die van jou

Veeg zachtjes de tranen weg die ik huil

Maar deze littekens, ik weet dat ze alleen genezen als ik ze tijd geef

Die verre toekomst lijkt niet langer ver weg

Zal de regen die naar beneden valt ooit een einde vinden?

Al die tijd heb ik in de vrieskou gewacht

Zal de regen me ooit met rust laten, ik vraag me af wat het laat zien

Om me in te slikken en om me naar huis te brengen

Deze stormen zijn in een andere dag waarop het aan het gieten is

En ik kijk, wetende dat er geen einde in zicht is

Hier staan ​​we nu hand in hand terwijl we uitkijken op de wereld

Slechts één paraplu om ons droog te houden van de storm