36 Arie di Stile Antico: No. 14, Vaghissima sembianza (Recorded 1920) - Enrico Caruso

Vaghissima sembianza d’antica donna amata

Chi, dunque, v’ha ritratta con tanta simiglianza

Ch’io guardo, e parlo, e credo d’avervi a me

Davanti come ai bei dì d’amor?

La cara rimembranza che in cor mi s'è destata

Si ardente v’ha già fatta rinascer la speranza

Che un bacio, un voto, un grido d’amore…

Più non chiedo a lei che muta è ognor

Zeer vage schijn van een oude geliefde vrouw

Wie heeft jou daarom zo geportretteerd?

Ik kijk, en ik spreek, en ik denk dat ik je bij me heb

Voor de mooie dagen van de liefde?

De dierbare herinnering die in mijn hart is ontwaakt

Het is vurig dat de hoop al herboren is

Wat een kus, een stem, een kreet van liefde...

Ik vraag haar niet langer wat voor verandering iedereen is