Выстрелы - Bumaje

Кусаю на ветру, твои губы меня заведут.

Рук тепло повышает градус амплитуд.

Я слишком глуп, я слишком трус.

Что бы признаться в чувствах, что играли, как блюз.

Останови планету, я надышусь тобою.

Мне нужен этот город, что утонет под Луною.

Здесь не хватает света, на небе стянут шторы.

И мы с тобой, будто в плену, и покоряем штормы.

Тут же был пожар, в городе дождя.

Движение вперед, как по лезвию ножа.

Вижу в тебе шарм, на сердце снова шрам.

Если б захотел, то я бы вряд ли убежал.

Убиваешь во мне все по живому.

Вплоть до механизма.

А ты сжигаешь все дотла, взглядом этим.

Пристальным.

Слова.

Припев:

Так пусто ли, выстрели.

Пулями, пронзает…

Но я выстрелил быстрыми пулями.

Пронзает…

Но я выстрелил быстрыми пулями.

Пронзает…

Но я выстрелил быстрыми пулями.

Пронзает…

Но я…

Второй Куплет: BUMAJE

В этой уютной старенькой комнате.

Помню, как мы здесь запутались в простыне.

Город холодный тонул в желтой осени.

Ты так любила меня, без вопросов.

Иди ко мне, обниму тебя так нежно.

Руки под одеждой, это просто поддержка.

Чувствуешь тепло, это клетка, что тебя держит.

Детка, ты свободна, в тебе есть душа, как у …

Я дышу тобой, я хочу тебя.

Прямо с головой, ты мой ганг.

Я тут без тебя никак, дым по пустякам.

Без тебя никак, пусто так.

Убиваешь во мне все по живому.

Вплоть до механизма.

А ты сжигаешь все дотла, взглядом этим.

Пристальным.

Слова.

Припев:

Так пусто ли, выстрели.

Пулями, пронзает…

Но я выстрелил быстрыми пулями.

Пронзает…

Но я выстрелил быстрыми пулями.

Пронзает…

Но я выстрелил быстрыми пулями.

Пронзает…

Но я выстрелил быстрыми пулями.

Пронзает…

Но я…

Ik bijt in de wind, je lippen zullen me opwinden.

Hand verhoogt warm de mate van amplitudes.

Ik ben te dom, ik ben te laf.

Om de gevoelens te bekennen dat ze speelden als de blues.

Stop de planeet, ik zal je inademen.

Ik heb deze stad nodig die onder de maan zal zinken.

Er is hier niet genoeg licht, de gordijnen hangen in de lucht.

En we zijn bij je, als in gevangenschap, en overwinnen de stormen.

Er was daar een brand, in de stad van de regen.

Vooruit gaan is als lopen op een mes.

Ik zie charme in je, weer een litteken op mijn hart.

Als ik zou willen, zou ik bijna niet weglopen.

Je doodt alles wat leeft in mij.

Tot aan het mechanisme.

En je verbrandt alles tot de grond toe met die blik.

Staren.

De woorden.

Refrein:

Dus leeg, schiet.

Kogels, piercings...

Maar ik vuurde snelle kogels af.

doorboort…

Maar ik vuurde snelle kogels af.

doorboort…

Maar ik vuurde snelle kogels af.

doorboort…

Maar ik…

Tweede vers: BUMAJE

In deze gezellige oude kamer.

Ik herinner me hoe we hier verstrikt raakten in het laken.

De koude stad zonk weg in de gele herfst.

Je hield zoveel van me, zonder twijfel.

Kom naar me toe, ik zal je zo teder omhelzen.

Handen onder kleding, het is maar ondersteuning.

Je voelt je warm, het is een kooi die je vasthoudt.

Schat, je bent vrij, je hebt een ziel, zoals...

Ik adem je, ik wil je.

Recht op het hoofd, je bent mijn bende.

Ik kan hier niet zijn zonder jou, rook voor niets.

Niets zonder jou, zo leeg.

Je doodt alles wat leeft in mij.

Tot aan het mechanisme.

En je verbrandt alles tot de grond toe met die blik.

Staren.

De woorden.

Refrein:

Dus leeg, schiet.

Kogels, piercings...

Maar ik vuurde snelle kogels af.

doorboort…

Maar ik vuurde snelle kogels af.

doorboort…

Maar ik vuurde snelle kogels af.

doorboort…

Maar ik vuurde snelle kogels af.

doorboort…

Maar ik…