Hearsay - 31Knots

Come close and tiptoe

Whisper simplistic

Like chalk on sidewalk

Over and over

This is all just hearsay

Placid attachments

War torn embracing

Over and over

See teeth just gnashing

Blue blood on blackboard

Swallow a mouthful

Over and over

With the world falling down at a pace that breaks us

Rolling like the credits that end again

We really needed to believe in this

Derivative irrelevant smoke and mirrors

No more maybe I’m numb, baby

No more hanging pressure in the air so calm

Your honor will they hear me over all that laughter

Mummy and daddy I see the pretty gavels

They will make all the choices for me

I simply move to the pace of angels

I don’t swagger, I just dangle

Why is this so difficult?

Because I can’t see

Why is this so difficult?

Because I can’t breathe

This is just transition, nothing more

Watching the world dumb down to an all-time low

And I was stuck in a steady surveillance

Of an outpost of ingrates, locked down and uptight

Destined to makeshift directions to sunset

Many more moments were more mal-intentioned

So maybe they’re winning

With wisdom we wanted

So be it, Sophia

Your glamor is gone

So we surrendered, in silence still hoping

Hoping, still hoping they’re that then and nothing more

Over and over

Over and over

Over and over

Over

Kom dichtbij en op je tenen

Fluister simplistisch

Zoals krijt op de stoep

Opnieuw en opnieuw

Dit is allemaal slechts van horen zeggen

Rustige bijlagen

Door oorlog verscheurde omhelzing

Opnieuw en opnieuw

Zie tanden knarsetanden

Blauw bloed op schoolbord

Slik een hap door

Opnieuw en opnieuw

Terwijl de wereld instort in een tempo dat ons breekt

Rollend als de aftiteling die weer eindigt

We moesten hier echt in geloven

Afgeleide irrelevante rook en spiegels

Niet meer, misschien ben ik verdoofd, schat

Geen hangende druk meer in de lucht dus rustig

Edelachtbare, zullen ze me horen ondanks al dat gelach

Mama en papa ik zie de mooie hamers

Zij zullen alle keuzes voor mij maken

Ik ga gewoon mee in het tempo van engelen

Ik swag niet, ik ben gewoon bungelen

Waarom is dit zo moeilijk?

Omdat ik niet kan zien

Waarom is dit zo moeilijk?

Omdat ik niet kan ademen

Dit is slechts een overgang, meer niet

Kijken hoe de wereld met stomheid geslagen wordt tot een historisch dieptepunt

En ik zat vast in een vaste bewaking

Van een buitenpost van ondankbaar, opgesloten en gespannen

Bestemd voor een geïmproviseerde routebeschrijving naar de zonsondergang

Veel meer momenten waren meer slecht bedoeld

Dus misschien winnen ze

Met wijsheid wilden we

Het zij zo, Sophia

Je glamour is weg

Dus gaven we ons over, in stilte nog steeds hopend

Hopend, nog steeds hopend dat ze dat dan zijn en niets meer

Opnieuw en opnieuw

Opnieuw en opnieuw

Opnieuw en opnieuw

Over