Püppchen - 257ers

Er wurde mit vielen von ihn' groß, später da keiner mehr von da war

Spielten nie Cowboys und Indianer, waren ja Cowboys und Indianer

Und selbst sein allerbester Freund war damals einer von den andern

Wenn einer was gegen ihn sagte, waren Pfeil und Bogen Standard

Reiten oder wandern — die beiden waren immer zusammen

Der eine schleicht dabei leise, der andere schreit leider meistens

Aber keiner der zwei hat dabei nur ein'

Moment drüber nachgedacht, den andern zu meiden

Es gab niemals Streit, weder ums Jagen noch weil

Nur alle andern Indianer fanden grade das scheiße

Häuptling Haarige Eichel sagte dem Kleinen

«Cowboys sind Feinde und alle das Gleiche!»

Seitdem jagt er die Schweine, neue Liebe: das Kriegsbeil

Er schämt sich für früher, redet nie von der Kindheit

Ziellos und blind sei er damals gewesen

Seine neuen Freunde lachen und erschlagen den Nächsten

Sie nahmen ihm sein Püppchen weg

Auf einmal war keiner mehr da für den Kleinen

Sie nahmen ihm sein Püppchen weg

Er hört Papa und Mama sich nächtelang streiten

Sie nahmen ihm sein Püppchen weg

Sie sagen ihm oft, dass Indianer nicht weinen

Sie nahmen ihm sein Püppchen weg

Seit diesem Tag ist er nicht mehr der Gleiche

Und dann versammeln sich wieder die Stammesmitglieder

Ganz oben sein Vater — ey, was verhandeln die diesmal?

Er will kein Mann sein wie die da, er will was anderes lieber

Er will raus und die Welt sehen und nicht in den Kampf wie ein Krieger

Und Mama weiß genauso, wie sein Vater sein kann

Und rät ihm lieber, dass er hingeht zur Indianerversammlung

Aber dieses Mal läuft es anders, er entscheidet sich, zu gehen

Und schreibt noch mit der Feder ein paar Zeilen in den Lehm

Dann beschreitet er den Weg und weint dabei 'ne Träne

Weil er alleine ist nur begleitet von dem Zweifel, den er hegt

Auch wenn er weiß, dass das vergeht

Denkt er daran, was wird, wenn er nicht sein eigenes Leben lebt,

darum bleibt er auch nicht stehen

Nur wohin die Reise führte, das weiß niemand bis heute

Ich bin mir aber sicher, dass er’s niemals bereute

Weil er seine Ziele verfolgte und dafür traf er Entscheidungen

'Ne Rolle, ob die richtig waren, spielt es dabei keine

Sie nahmen ihm sein Püppchen weg

Auf einmal war keiner mehr da für den Kleinen

Sie nahmen ihm sein Püppchen weg

Er hört Papa und Mama sich nächtelang streiten

Sie nahmen ihm sein Püppchen weg

Sie sagen ihm oft, dass Indianer nicht weinen

Sie nahmen ihm sein Püppchen weg

Seit diesem Tag ist er nicht mehr der Gleiche

Papa war stolz auf seinen Sohn, er konnte gut reiten, liebte Pferde

Saß wie 'ne eins das kleine Kerlchen, dabei streichelt er sie gerne

Er wird ihn mal eines Tages beerben, wenn Manitu meint, er solle sterben

Jetzt wird er bereit gemacht für mehr, denn es gibt noch einiges zu lernen

Wie macht man Pfeile an 'nen Speer und wohin schmeißt man den nachher?

Ist so ein Schwein zu tragen schwer?

Wo kommen die klein' Indianer her?

Sein bester Freund, Streifender Bär, war schon viel weiter, er las Fährten

Sein Papa weiß von seinen Werten und zeigt es allen gerne

«Nur mit Fleiß kann man so werden, deiner bleich, hat keine Ärmchen

Kann den Mais noch nicht mal ernten, meiner wird eines Tags hier herrschen!»

Da will Papa eins auch hin, ist bereit, dafür zu sterben

Ob das Kind will oder nicht, er hofft auf Neider, scheißt auf Schmerzen

Fängt an, den Jungen zu quälen, nie wieder Unsinn, nur Training

Seine Vernunft weicht dem Streben des Unterricht gebens

Aus dem Wunsch seines Lebens wurde ein Grund, sich zu schämen

Der Junge klettert auf den Berg — was ist ein Sprung gegen den?

Sie nahmen ihm sein Püppchen weg

Auf einmal war keiner mehr da für den Kleinen

Sie nahmen ihm sein Püppchen weg

Er hört Papa und Mama sich nächtelang streiten

Sie nahmen ihm sein Püppchen weg

Sie sagen ihm oft, dass Indianer nicht weinen

Sie nahmen ihm sein Püppchen weg

Seit diesem Tag ist er nicht mehr der Gleiche

Hij groeide op met velen van hen, later toen er geen meer over waren

Nooit cowboys en indianen gespeeld, waren cowboys en indianen

En zelfs zijn allerbeste vriend was toen een van de anderen

Als iemand iets tegen hem zei, was een pijl en boog standaard

Paardrijden of wandelen - de twee waren altijd samen

De een sluipt stilletjes terwijl de ander helaas het grootste deel van de tijd schreeuwt

Maar geen van de twee heeft er maar één

Moment nagedacht over het vermijden van de ander

Er was nooit ruzie, noch over de jacht, noch omdat

Alleen alle andere Indianen vonden dat shit

Chief Hairy Acorn vertelde de kleine

"Cowboys zijn vijanden en toch!"

Sindsdien jaagt hij op de varkens, nieuwe liefde: de bijl

Hij schaamt zich voor het verleden, praat nooit over zijn kindertijd

Hij was toen doelloos en blind

Zijn nieuwe vrienden lachen en vermoorden de volgende

Ze namen zijn pop van hem af

Opeens was er niemand voor de kleine

Ze namen zijn pop van hem af

Hij hoort papa en mama de hele nacht ruzie maken

Ze namen zijn pop van hem af

Ze vertellen hem vaak dat indianen niet huilen

Ze namen zijn pop van hem af

Sinds die dag is hij nooit meer dezelfde geweest

En dan komen de stamleden weer samen

Zijn vader aan de top - hé, waar onderhandelen ze deze keer over?

Hij wil geen man zijn zoals zij, hij geeft de voorkeur aan iets anders

Hij wil eruit en de wereld zien, niet vechten als een krijger

En mama weet hoe zijn vader kan zijn

En adviseert hem liever dat hij naar de Indiase samenkomst gaat

Maar deze keer zijn de dingen anders, hij besluit te vertrekken

En schrijft een paar regels in de klei met de pen

Dan loopt hij het pad en huilt een traan

Omdat hij alleen is, gaat hij alleen gepaard met de twijfel die hij koestert

Zelfs als hij weet dat dit voorbij zal gaan

Denkt hij na over wat er zal gebeuren als hij zijn eigen leven niet leidt,

daarom stopt hij niet

Tot op de dag van vandaag weet niemand waar de reis naartoe heeft geleid

Maar ik weet zeker dat hij er nooit spijt van heeft gehad

Omdat hij zijn doelen nastreefde en er beslissingen voor nam

'Het maakt niet uit of ze gelijk hadden'

Ze namen zijn pop van hem af

Opeens was er niemand voor de kleine

Ze namen zijn pop van hem af

Hij hoort papa en mama de hele nacht ruzie maken

Ze namen zijn pop van hem af

Ze vertellen hem vaak dat indianen niet huilen

Ze namen zijn pop van hem af

Sinds die dag is hij nooit meer dezelfde geweest

Papa was trots op zijn zoon, hij kon goed rijden, hield van paarden

De kleine man zat als een, en hij houdt ervan om haar te aaien

Hij zal het op een dag erven als Manitu denkt dat hij moet sterven

Nu maakt hij zich op voor meer, want er valt nog veel te leren

Hoe zet je pijlen op een speer en waar gooi je die daarna?

Is zo'n varken moeilijk te dragen?

Waar komen de kleine indianen vandaan?

Zijn beste vriend, de grazende beer, was veel verder, hij was sporen aan het lezen

Zijn vader kent zijn waarden en laat het graag aan iedereen zien

«Zo kun je alleen worden met ijver, de jouwe bleek, heeft geen armpjes»

Ik kan de maïs niet eens oogsten, op een dag zal de mijne hier heersen!"

Papa wil daar ook heen, is bereid ervoor te sterven

Of het kind het nu wil of niet, hij hoopt op jaloerse mensen, geeft niets om pijn

Begint de jongen te kwellen, nooit meer onzin, gewoon trainen

Zijn rede maakt plaats voor het streven van onderwijs

De wens voor zijn leven werd een reden om zich te schamen

De jongen beklimt de berg - wat is een sprong tegen hem?

Ze namen zijn pop van hem af

Opeens was er niemand voor de kleine

Ze namen zijn pop van hem af

Hij hoort papa en mama de hele nacht ruzie maken

Ze namen zijn pop van hem af

Ze vertellen hem vaak dat indianen niet huilen

Ze namen zijn pop van hem af

Sinds die dag is hij nooit meer dezelfde geweest