Dustin Hoffman Does Not Resist Temptation To Eat The Bathtub - Of Montreal

Let out a final gasp of hope

Into a darling gay world

There it goes

Doubt it if they’ll even know

I’m gone

The recipe of words on how to be welcome

Into a heart

Dodge the bombs each time

And you blink

You don’t notice

Tiny stars falling on your land

Well, I’m so beclouded

In your room

This can’t be real

I could count a hundred times

That I’ve followed your ghost into bed

Or shook the receiver so

A hint of your voice might fall out

After 21 years of waiting for this

I come to find that

A day is enough for you

To ask me to leave

You don’t notice tiny stars

Falling on your land

Well, I’m so beclouded

In your room

Whispering, «This can’t be real»

Unless you lied

Unless you lied

Let out a final gasp of hope

Into a darling gay world

There it goes

Doubt it if they’ll even know

I’m gone

You don’t notice tiny stars

Falling on your land

Well, I’m so beclouded

In your room

Whispering, «This can’t be real»

Laat een laatste zucht van hoop ontsnappen

In een lieve homowereld

Daar gaat het

Twijfel eraan of ze het wel weten

Ik ben weg

Het recept van woorden over hoe welkom te zijn

In een hart

Ontwijk de bommen elke keer

En jij knippert

Je merkt het niet

Kleine sterren vallen op je land

Nou, ik ben zo bewolkt

In jouw kamer

Dit kan niet echt zijn

Ik kon honderd keer tellen

Dat ik je geest in bed heb gevolgd

Of schud de hoorn zo

Een hint van je stem kan wegvallen

Na 21 jaar hierop te hebben gewacht

Ik kom om dat te vinden

Een dag is genoeg voor jou

Om me te vragen om te vertrekken

Je ziet geen kleine sterren

Op je land vallen

Nou, ik ben zo bewolkt

In jouw kamer

Fluisterend: "Dit kan niet echt zijn"

Tenzij je loog

Tenzij je loog

Laat een laatste zucht van hoop ontsnappen

In een lieve homowereld

Daar gaat het

Twijfel eraan of ze het wel weten

Ik ben weg

Je ziet geen kleine sterren

Op je land vallen

Nou, ik ben zo bewolkt

In jouw kamer

Fluisterend: "Dit kan niet echt zijn"