Esperar la lluvia - 091

Mi cuerpo está inmóvil, se acelera mi corazón,

un salto al vacío, una danza mental.

El sol que me obliga a hundirme en un sueño,

en un laberinto interior.

Un largo bostezo mientras corre la multitud,

sufrir en silencio un letargo estival

y oir que se cierran las puertas del cielo,

el último hombre en reaccionar.

Y esperar, esperar, esperar

que la lluvia me despierte,

solo esperando, que la lluvia me despierte

solo esperando, que la lluvia me despierte

Un largo bostezo mientras corre la multitud,

sufrir en silencio un letargo estival

y oir que se cierran las puertas del cielo,

el último hombre en reaccionar.

Esperar, esperar, esperar

que la lluvia me despierte,

solo esperando, que la lluvia me despierte

solo esperando, que la lluvia me despierte

Esperar, esperar, esperar

a la lluvia

Esperar, esperar, esperar

que la lluvia me despierte,

solo esperando, que la lluvia me despierte

solo esperando, que la lluvia me despierte

solo esperando…

Mijn lichaam is onbeweeglijk, mijn hart raast,

een sprong in het niets, een mentale dans.

De zon die me dwingt weg te zinken in een droom,

in een innerlijk doolhof.

Een lange geeuw terwijl de menigte rent,

lijden in stilte aan een zomerse lethargie

en hoor de poorten van de hemel sluiten,

de laatste die reageert.

En wacht, wacht, wacht

laat de regen me wakker maken,

gewoon wachten op de regen om me wakker te maken

gewoon wachten op de regen om me wakker te maken

Een lange geeuw terwijl de menigte rent,

lijden in stilte aan een zomerse lethargie

en hoor de poorten van de hemel sluiten,

de laatste die reageert.

wacht wacht wacht

laat de regen me wakker maken,

gewoon wachten op de regen om me wakker te maken

gewoon wachten op de regen om me wakker te maken

wacht wacht wacht

naar de regen

wacht wacht wacht

laat de regen me wakker maken,

gewoon wachten op de regen om me wakker te maken

gewoon wachten op de regen om me wakker te maken

gewoon aan het wachten...