Automática Lunática - Zero Kill

Te mostraré lo lindo que es volver a caer al mar

Un sonido que corta el viento

Sueños que me atormentan cada día

Prenderé tus fuegos

Arruinaré tu mundo

Copia brutal

Otra distracción

Un café triste

Hace cuánto no brillamos?

Solía pasar, este frío no es normal

No nos dejarás ir, no nos dejarás ir

La entidad nos abrirá las puertas

Copia brutal

Otra distracción

La necesidad de advertir

Las flores que brillan

Bocas sordas, oídos ciegos

Tormenta de ojos rojos

Romperé los míos

Ik zal je laten zien hoe fijn het is om weer in zee te vallen

Een geluid dat door de wind snijdt

Dromen die me elke dag achtervolgen

Ik zal je vuren aansteken

Ik zal je wereld ruïneren

brutaal exemplaar

een andere afleiding

een trieste koffie

Hoe lang hebben we niet geschenen?

Vroeger gebeurde het, deze verkoudheid is niet normaal

Je laat ons niet gaan, je laat ons niet gaan

De entiteit zal de deuren voor ons openen

brutaal exemplaar

een andere afleiding

De noodzaak om te waarschuwen

de bloemen die schitteren

Dove monden, blinde oren

rode ogen storm

Ik zal de mijne breken