Metamorphosis III. Union - Zero Hour

Lying on broken ground in the shadows never to be found

Her daylight’s night her world is cold

Her spirit’s lost a soul was sold

A memory from birth or was it just a dream

For in this world nothing is as it seems

His somber face passes by feigns disgrace and dares to try

Offering a word gets blank surprise

Offering herself he complies

He lifts her up she withers in his hands

No words spoken for eyes understand

He lifts her up to carry her away from the darkness to the light of day

Across the fields of souls forgot through mountains of pain

To the place paradise lost through the driving rain

He sheltered she but they did not know that she gave him life and so now he

must go

Liggend op gebroken grond in de schaduw die nooit te vinden is

Haar daglicht's nacht haar wereld is koud

Haar geest heeft een ziel verloren is verkocht

Een herinnering vanaf de geboorte of was het maar een droom

Want in deze wereld is niets wat het lijkt

Zijn sombere gezicht komt voorbij, veinst schande en durft het te proberen

Het aanbieden van een woord krijgt een blanco verrassing

Zichzelf aanbiedend voldoet hij

Hij tilt haar op, ze verdort in zijn handen

Geen woorden gesproken voor ogen begrijpen

Hij tilt haar op om haar weg te dragen van de duisternis naar het licht van de dag

Over de velden van zielen vergeten door bergen van pijn

Naar het paradijs verdwaald door de stromende regen

Hij beschutte haar, maar ze wisten niet dat ze hem het leven schonk en dus nu hij

moet gaan