Une Table À Trois - Zen-Men

Bonsoir, dit-elle, est-ce libre?

Bonjour, dit le vieil homme,

oui ces deux, à cette table sont encore libre.

Elle sourit et prend place.

Vouez vous déjeuner avec moi?

A trois le plaisir est bien plus grand.

Mais ce pas trop tard pour déjeuner?

Et pourquoi à trois?

Ce n’est jamais trop tard,

mademoiselle, trois petits déjeuner s’il vous plait.

La nuit tombe,

le jour passe,

ou bien est-ce la nuit qui passe et le jour qui se lève?

Nuit et jour en même temps,

le soleil montre le temps,

pourtant le soleil n’a pas de temps.

Elle prend deux morceaux de sucre,

un coeur, un dé.

Comment prenez-vous votre café?

Avec du lait, sans sucre,

dans ma vie il y a que des douceurs,

je la porte dans mon coeur et aux creux de mes mains, ainsi la chance me sourit

toujours aux dés puisque sept précède le quatre.

Elle voulait être libre.

Mais qui peut apercevoir les étoiles le jour,

le soleil brille toujours pour celui qui sait le voir!

Etes-vous un joueur?

Oui je le toujours étais,

car la vie est mon jeu.

Il déjeune le soir,

son jeu est la vie,

rare mais charmant.

Avez-vous déjà gagné?

Demande t-elle.

Depuis que je sais qui joue avec qui et que demain, aujourd’hui c’est hier, oui!

Dans ce jeu il n’y a que des gagnants.

Un jeu sans perdant,

tout est emprunté,

a qui?

A celui qui laisse les fleurs s'épanouir.

Est-ce que le café est bon?

Demande t-il.

Oui, mais pourquoi parliez-vous de petit déjeuner à trois?

Nous ne sommes que deux à cette table.

Deux couleurs nous guident, le noir et le blanc.

Le blanc serait-il le bon et le noir le mauvais?

Ou bien le noir le bon et le blanc le mauvais?

Les deux sont justes ou bien aucun des deux.

Bon, vous ne voyez que nous deux, car vous n’avez que deux yeux jusqu'à présent,

dit-il.

Mais oui c’est tout à fait normal!

La terre est plate,

la terre est le centre de l’univers,

l’homme est le couronnement de la création.

Est ce normal?

Les jeux sont faits,

rien ne va plus,

la roue se met à tourner…

Goedenavond, zei ze, is het gratis?

Hallo, zei de oude man,

ja deze twee, aan deze tafel zijn nog vrij.

Ze lacht en gaat zitten.

Wil je met mij lunchen?

Op drie is het plezier veel groter.

Maar het is niet te laat voor de lunch?

En waarom drie?

Het is nooit te laat,

Mevrouw, drie ontbijten alstublieft.

De nacht valt,

de dag gaat voorbij,

of is het de nacht die voorbijgaat en de dag die aanbreekt?

Dag en nacht tegelijk,

de zon geeft de tijd aan,

toch heeft de zon geen tijd.

Ze neemt twee klontjes suiker,

één hart, één dobbelsteen.

Hoe drink jij je koffie?

Met melk, zonder suiker,

in mijn leven zijn er alleen snoepjes,

Ik draag het in mijn hart en in de handpalmen, dus het geluk lacht me toe

altijd dobbelstenen aangezien zeven voor vier gaat.

Ze wilde vrij zijn.

Maar wie kan overdag de sterren zien,

de zon schijnt altijd voor wie het kan zien!

Ben je een gamer?

Ja dat was ik altijd,

want het leven is mijn spel.

Hij ontbijt 's avonds,

zijn spel is het leven,

zeldzaam maar charmant.

Heb je ooit gewonnen?

zij vraagt.

Aangezien ik weet wie met wie speelt en morgen gisteren is, ja!

In dit spel zijn er alleen maar winnaars.

Een spel zonder verliezer,

alles is geleend,

van wie?

Aan degene die de bloemen laat bloeien.

Is de koffie lekker?

Hij vraagt.

Ja, maar waarom had je het over ontbijt voor drie?

We zitten maar met z'n tweeën aan deze tafel.

Twee kleuren leiden ons, zwart en wit.

Zou wit goed zijn en zwart slecht?

Of is zwart goed en wit slecht?

Ofwel heeft gelijk of geen van beide heeft gelijk.

Nou, je ziet alleen ons tweeën, omdat je tot nu toe maar twee ogen hebt,

hij zei.

Maar ja, dat is heel normaal!

De aarde is plat,

de aarde is het centrum van het heelal,

de mens is de kroon op de schepping.

Is dit normaal?

Er worden spellen gemaakt,

niets klopt,

het wiel begint te draaien...