The Fire - Zatokrev

All seems to waste away

Whatever I try

The rope slips through my hands

Strong as I hold

Slowly losing my arms

Whatever I think

The needs are not relieved

So I’m cutting the rope

I move to the mountain

Where the shadows wait

Restless I’m crawling

Direction with no way

Darkness is nearer

Than ever before

I can see desire

But I cannot feed

I’m not alone

The silence’s fading

The sun goes down

Words turn to soil

Cold hands touch the melting skin

An evil face starts to pale

I’ve embraced the tree of my own god

Now I can breathe in The fire

Alles lijkt weg te kwijnen

Wat ik ook probeer

Het touw glipt door mijn handen

Sterk als ik vasthoud

Ik verlies langzaam mijn armen

Wat ik ook denk

De behoeften worden niet verlicht

Dus ik knip het touw door

Ik verhuis naar de berg

Waar de schaduwen wachten

Rusteloos ik kruip

Richting zonder weg

De duisternis is dichterbij

Dan ooit tevoren

Ik zie verlangen

Maar ik kan niet voeden

Ik ben niet alleen

De stilte vervaagt

De zon gaat onder

Woorden veranderen in aarde

Koude handen raken de smeltende huid

Een boos gezicht begint te verbleken

Ik heb de boom van mijn eigen god omarmd

Nu kan ik het vuur inademen