Moloch - Zapruder

Tough my lips are swollen

My throat filled with blood

I can still say your name

And still call for The Flood

We are fighting so obscure

Beneath the lonely moonlight

And the street calls our name

Repeatedly tonight

Our thoughts are plastered

On the miserable walls

Of this lowering bud

This Monster of a city

I wish our words

Were of any use

I wish we could reach out

Before they shut our mouths

We have no friends

We have no lovers

We’re facing dead ends

It’s for the better

You don’t wanna join us

We’re headed in a wall

With our eyes wide shut

And our faith on stall

But the pavement has worn us

Down to th' essentials

Out of strength we howl

Starving hysterical naked

Mijn lippen zijn gezwollen

Mijn keel vulde zich met bloed

Ik kan nog steeds je naam zeggen

En nog steeds bellen voor The Flood

We vechten zo obscuur

Onder het eenzame maanlicht

En de straat roept onze naam

Herhaaldelijk vanavond

Onze gedachten zijn gepleisterd

Op de ellendige muren

Van deze verlagingsknop

Dit monster van een stad

Ik wens onze woorden

Waren van enig nut

Ik wou dat we contact konden opnemen

Voordat ze onze mond houden

We hebben geen vrienden

We hebben geen minnaars

We worden geconfronteerd met doodlopende wegen

Het is ten goede

Je wilt niet met ons mee

We gaan een muur in

Met onze ogen wijd dicht

En ons geloof op stal

Maar de stoep heeft ons versleten

Tot de essentie

Uit kracht huilen we

Uitgehongerd hysterisch naakt