DOLORES - Zahara

Querida amiga, no puedo quedarme callada

Que te conozco desde que era niña

Cuando mi abuela cocinaba

Y recordaba tus ojos verdes

Aunque ya no sabía

Cómo se llamaba

Con la mano en la Biblia

Te lo digo yo

Tú eres más libre

Que todos los hombres insufribles y arrogantes

Capaces de desembotar tu alegría

Diciendo que tu poesía no estaba a la altura

Y que no lo valías

Mal querida y sufridora

Aprendiste que el amor

Era el que esperaba en casa

El que no preguntaba

El que ofrecía devoción

A cambio de puñaladas

El que moría y mataba de amor

¿Cómo ibas a decir que tú no eras esa?

Que no había en el mundo moneda

Ni falsa ni verdadera

Que pudiera pagar lo que dabas

Que quitara toda tu tristeza

Tú que tenías la voz de las mujeres perdidas

Y a la vez la voz de tu España querida

Cortando el viento a tu paso

Fuiste siempre incomprendida

Como si esa pena, es pena

Fuese la única forma posible de amar

Beste vriend, ik kan niet zwijgen

Ik ken je al sinds ik een kind was

Toen mijn oma kookte

En ik herinnerde me je groene ogen

Al wist ik het niet meer

Hoe heette het

Met zijn hand op de Bijbel

ik zeg het je

jij bent vrijer

Mogen alle onuitstaanbare en arrogante mannen

In staat om je vreugde te ontketenen

Zeggen dat je poëzie niet klopte

En dat je het niet waard was

Slecht geliefd en lijdend

je hebt die liefde geleerd

Hij was degene die thuis wachtte

Degene die het niet vroeg

Hij die toewijding aanbood

In ruil voor steken

Degene die stierf en doodde voor liefde

Hoe kon je zeggen dat je dat niet was?

Dat er geen valuta in de wereld was

noch onwaar noch waar

Dat ik kon betalen wat je gaf

Dat zal al je verdriet wegnemen

Jij die de stem had van verloren vrouwen

En tegelijkertijd de stem van je lieve Spanje

Snijd de wind in je kielzog

je werd altijd verkeerd begrepen

Alsof dat verdriet verdriet is

Het was de enige manier om lief te hebben