Só Sorriso - Zabu

A caneta me leva onde ninguém foi

Carrega um sentimento que nem sei explicar

Coisas que contei somente pra nós dois

Deus deve ter sido obrigado a falar

Essa é pra quem achou que meu final era claro

Só porque sou escuro

Me julgaram errado

Sou o que falo

Vejo a vida em fases, construindo frases

Quero ser Van Gogh conhecido pela arte

Mesmo que a paz me falte

E é o que tem feito

Revejo os meus conceitos a cada noite que me deito

Sempre insatisfeito, busco soluções

Algumas respostas encontrei nessas canções

Diversas intenções, mais ainda, frustrações

Meu psicólogo é meu caderno, viciei nas sessões

Não quero aprovações, só minha mente tranquila

Descobri que certas coisas nem o tempo cicatriza

Aprendi na ida, e pus em prática na volta

Sem a cabeça no lugar, a rua te devora

Vi da pior forma, muitos foram embora

A solidão me isola, não ponho a culpa na droga

O mundo me ignora, dei a volta, não preciso

O que eu faço é verdadeiro e eu chamo de serviço

Rap é isso

Morrendo por dentro e por fora só sorriso

De pen brengt me waar niemand is geweest

Het brengt een gevoel met zich mee dat ik niet eens kan uitleggen

Dingen die ik alleen tegen ons tweeën heb verteld

God moet gedwongen zijn geweest om te spreken

Dit is voor degenen die dachten dat mijn einde duidelijk was

Gewoon omdat ik donker ben

beoordeelde mij verkeerd

Ik ben wat ik spreek

Ik zie het leven in fasen, zinnen opbouwend

Ik wil Van Gogh zijn, bekend om zijn kunst

Ook als ik geen rust heb

En dat is wat je hebt gedaan

Ik bekijk mijn concepten elke avond dat ik naar bed ga

Altijd ontevreden zoek ik naar oplossingen

Sommige antwoorden vond ik in deze liedjes

Verschillende bedoelingen, zelfs meer, frustraties

Mijn psycholoog is mijn notitieboekje, ik raakte verslaafd aan de sessies

Ik wil geen goedkeuringen, alleen mijn rustige geest

Ik ontdekte dat bepaalde dingen niet eens de tijd heelt

Ik leerde op de heenweg en bracht het op de terugweg in de praktijk

Zonder je hoofd op zijn plaats verslindt de straat je

Ik zag het op de slechtste manier, velen vertrokken

Eenzaamheid isoleert me, ik geef de drug niet de schuld

De wereld negeert me, ik draaide me om, ik heb het niet nodig

Wat ik doe is waar en dat noem ik service

Rap is het

Sterven van binnen en van buiten gewoon glimlachen