Adversidades - Zabu

Tô revendo o sentido da vida

Selecionando quem fica

Voando pra onde o vento indica

Tô tão perdido que o furacão me imita

Razões e pensamentos misturados

Emoções e sonhos dizimados

Parentes e amigos magoados

E porque me sinto o culpado

A resposta é um vácuo

Vazio igual canto do quarto

Não sei mais o que faço

Me mato por algo sem retorno

Ou ganho dinheiro e me sinto morto

Ouro pra mim é pouco

Quero motivo pra sorrir de novo

A pomba da paz é um corvo

A rua é um corpo

E o coração tá oco

Decisões não voltam mais atrás

A lembrança a lágrima traz

Tirei a paz do meus pais

Hoje dou orgulho errar nunca mais

Aliás, desde o pesadelo que bati de carro

Acordei e vi todo o estrago

Desde então tô machucado

Por fora intacto

Por dentro só caco

No momento exato não exitei

Mas não tinha ninguém quando eu precisei

Até agora nem sei

Se tem algo na vida que acertei

Me precipitei

Me auto-sabotei

Já sai e voltei

Agora reparei

As vezes que rezei

Nem sempre resolveu

A vida é foda

Fé nos meus

Expondo minha vida em cada verso

Adversidades mostram quem eu sou

Mais um louco, sonhador

Apesar do ódio acredito no amor

Já fiz sofrer quem me ama

Relacionamento não resume em cama

Quem tava contigo na lama?

Quem se acha esperto é quem mais se engana

Amante do drama tem milhares

Tem muito dinheiro tem seus males

Ainda vou ter, então me preparo

Se prepare, viver do trabalho e não ter mais trabalho

Morro pelo que falo

Eles esperam minha falha

Em cada verso muita carga

Nem é da caneta, é da alma

A vida tem exigido calma

Eu já avisei que tô sem tempo

Me superando a cada momento

Cansei de ficar mal por dentro

Reconheço meu talento

Tô me conhecendo e já me apresento

Insegurança é o de menos

Sinto energia em tudo que escrevo

Detalhando minha vida contra meu medo

Pra sociedade mais um negro

Sem perspectiva e sem futuro

Conheci o rap como algo puro

Perdi uns amigo que foi cheio de furo

Não se ilude pelo faro

Toda rosa tem espinho

Entre a família e o gatilho

Até parece que quis viver sozinho

Ik herzie de zin van het leven

Kiezen wie blijft

Vliegen waar de wind het aangeeft

Ik ben zo verdwaald dat de orkaan mij imiteert

Gemengde redenen en gedachten

Gedecimeerde emoties en dromen

Kwets familieleden en vrienden

En omdat ik me schuldig voel

Het antwoord is een vacuüm

Leeg gelijk aan de hoek van de kamer

Ik weet niet wat ik moet doen

Ik pleeg zelfmoord voor iets zonder teruggave

Of ik verdien geld en ik voel me dood

Goud is voor mij weinig

Ik wil een reden om weer te glimlachen

De vredesduif is een raaf

De straat is een lichaam

En het hart is hol

Beslissingen gaan niet terug

De herinnering die de traan met zich meebrengt

Ik nam vrede van mijn ouders

Vandaag ben ik er trots op dat ik nooit meer fouten maak

Sterker nog, sinds de nachtmerrie heb ik mijn auto gecrasht

Ik werd wakker en zag alle schade

Sindsdien ben ik gekwetst

buiten intact

Van binnen ben ik gewoon stront

Precies op dat moment twijfelde ik niet

Maar er was niemand toen ik het nodig had

Ik weet het tot nu toe niet eens

Als er iets in het leven is dat ik goed heb

ik heb me gehaast

Ik saboteerde mezelf

Ik was al weg en kwam terug

Nu merkte ik het

De keren dat ik bad

niet altijd opgelost

het leven is kut

geloof in de mijne

In elk vers mijn leven blootleggen

Tegenslagen laten zien wie ik ben

Weer zo'n gekke dromer

Ondanks de haat geloof ik in de liefde

Ik heb degenen die van me houden al laten lijden

Relatie klopt niet in bed

Wie zat er bij jou in de modder?

Degenen die denken dat ze slim zijn, worden het meest bedrogen

Dramaliefhebber heeft er duizenden

Het heeft veel geld, het heeft zijn kwaden

Ik ga het nog steeds hebben, dus ik bereid me voor

Maak je klaar, leef van je werk en heb geen werk meer

Ik sterf voor wat ik zeg

Ze verwachten mijn falen

In elk couplet veel lading

Het is niet eens de pen, het is de ziel

Het leven heeft om rust gevraagd

Ik heb je al gezegd dat ik geen tijd meer heb

mezelf op elk moment overwinnen

Ik ben het beu om me van binnen slecht te voelen

Ik herken mijn talent

Ik ben mezelf aan het leren kennen en ik ben mezelf al aan het voorstellen

Onzekerheid is het minste

Ik voel energie in alles wat ik schrijf

Mijn leven uitwerken tegen mijn angst in

Voor de samenleving, nog een zwarte

Geen perspectief en geen toekomst

Ik heb rap leren kennen als iets puurs

Ik verloor een vriend die vol gaten zat

Laat je niet misleiden door de geur

Elke roos heeft een doorn

Tussen de familie en de trigger

Het is alsof ik alleen wilde wonen