Noi - Yojimbo

Ancora che mi attacchi in faccia, la notifica l’hai vista

Sul 40, senza autista, che si gira ogni turista

Che urlo mi attacchi e richiamo

Giorni ormai che litighiamo

Che «casa è sporca», che hai lavato, e che sono un viziato.

Penso a tutti quanti i tuoi regali, i nostri anniversari tutti uguali

Foto di animali, i tuoi discorsi stupidi e banali, pomeriggi bui invernali

Penso che se non mi sbrigo non concludo niente, questi perché non mi prendono

più seriamente?

È tra te e la musica che dovrò scegliere, come un padre in sala parto che il

dottore gli chiede chi vuole salvare tra il bimbo e la moglie, chi muore

A casa troppe sere

Puntate inutili di troppe serie

«il solo modo di essere felice è fare finta che lo sei, finché alla fine ti

scorgi che fingi»

Puoi lasciarmi e farti amici nuovi!

Puoi cancellarmi, ma il segno resta uguale

come i tatuaggi se li rimuovi

Ti stancherai di starmi accanto

Ti stancherai di starmi accanto

Ti stancherai di starmi accanto

Ti stancherai di starmi accanto

Un giorno poi lo so te, arriverai al punto che

Ne avrai abbastanza di questo, ne avrai abbastanza di me

Ne avrai abbastanza di questo, ne avrai abbastanza di me

Ne avrai abbastanza di questo, ne avrai abbastanza di me

Ne avrai abbastanza di questo, ne avrai abbastanza di me

Provo a chiamarti, non prende, ho la E

Ancora non so perché resti con me, non faccio nulla, sveglia alle 3

E la mia vita è il casino che è

Sopportare, tu sai quanto devo sopportare

Quanto peso addosso so portare

Con te mi sembra di soffocare

Mesi che non scrivo troppe cose che non so sfogare

Una nave è al sicuro nel porto ma lo sa che è stata fatta per il mare

Ti ricordi a casa di mia madre, a letto quei litigi a voce bassa,

l’attacco di panico non mi passa, mi sfogo coi pugni sul materasso,

mi sentono urlare i vicini, piangi, macchi di trucco i cuscini,

e tu ancora continui, ancora continui, ancora continui, ancora.

Non dormo più agli orari giusti

Sto sul divano alle 5 in pigiama lo smartphone in mano, ci spegniamo,

non so se ancora ti amo

Ci siamo isolati in un nostro mondo privato come Di Caprio e la moglie dentro

ad Inception

Arrivare a disprezzarsi, una storia malata sempre sul punto di spezzarsi (sul

punto di spezzarsi)

E guarda, sono a pezzi ora, ma anche se lo spezzi un pastello ancora colora

E fai sogni più belli della realtà, che ogni mezz’ora, ti svegli in lacrime tra

le lenzuola, e vuoi solo dormire e sognare ancora

In una gabbia di 40 metri quadri e, la notte dormire staccati e

Che piangi se provo a abbracciarti ti scansi

Ho capito che più una cosa sembra bella più è pericolosa:

La pianta coi fiori più belli è più velenosa, non c'è pianta che è più velenosa

Ti stancherai di starmi accanto

Ti stancherai di starmi accanto

Ti stancherai di starmi accanto

Ti stancherai di starmi accanto

Un giorno poi lo so te, arriverai al punto che

Ne avrai abbastanza di questo, ne avrai abbastanza di me

Ne avrai abbastanza di questo, ne avrai abbastanza di me

Ne avrai abbastanza di questo, ne avrai abbastanza di me

Ne avrai abbastanza di questo, ne avrai abbastanza di me

Provo a chiamarti, non prende, ho la E

Ancora non so perché resti con me, non faccio nulla, sveglia alle 3

E la mia vita è il casino che è

E lo so che tra 100 anni nessuno saprà né il tuo nome o saprà chi eri te

Non sapranno (no) qual era il tuo viso, ma avranno ogni disco che ho inciso e

sapranno chi eri per me

Cosa sei stata per me

Cosa sei stata per me

Zelfs als je mijn gezicht aanvalt, heb je de melding gezien

Op de 40, zonder chauffeur, die elke toerist omdraait

Wat een schreeuw val je me aan en ik bel terug

Dagen nu we ruzie maken

Dat het "huis vies is", dat je gewassen hebt, en dat ik verwend ben.

Ik denk aan jullie allemaal, jullie geschenken, onze jubilea allemaal hetzelfde

Foto's van dieren, je stomme en triviale toespraken, donkere wintermiddagen

Ik denk dat als ik niet opschiet, ik niets gedaan krijg, omdat ze me niet krijgen

serieuzer?

Het is tussen jou en de muziek die ik zal moeten kiezen, zoals een vader in de verloskamer die de

de dokter vraagt ​​wie hij wil redden tussen het kind en zijn vrouw, die sterft

Te veel avonden thuis

Nutteloze afleveringen van te veel series

«de enige manier om gelukkig te zijn, is door te doen alsof je dat bent, tot je uiteindelijk jezelf bent

zie je doet alsof"

Je kunt me verlaten en nieuwe vrienden maken!

Je kunt me verwijderen, maar het teken blijft hetzelfde

zoals tatoeages als je ze verwijdert

Je wordt het beu om naast me te staan

Je wordt het beu om naast me te staan

Je wordt het beu om naast me te staan

Je wordt het beu om naast me te staan

Dan op een dag dat ik je ken, zul je het punt bereiken dat

Je hebt genoeg van dit, je hebt genoeg van mij

Je hebt genoeg van dit, je hebt genoeg van mij

Je hebt genoeg van dit, je hebt genoeg van mij

Je hebt genoeg van dit, je hebt genoeg van mij

Ik probeer je te bellen, het duurt niet, ik heb de E

Ik weet nog steeds niet waarom je bij me blijft, ik doe niets, word om 3 uur wakker

En mijn leven is de puinhoop die het is

Volharden, je weet hoeveel ik te verduren heb

Hoeveel gewicht ik kan dragen

Met jou heb ik het gevoel dat ik stikt

Maanden dat ik niet te veel dingen heb geschreven waarvan ik niet weet hoe ik ze moet uiten

Een schip is veilig in de haven, maar weet dat het gemaakt is voor de zee

Herinner je je het huis van mijn moeder nog, in bed die ruzies met zachte stemmen,

mijn paniekaanval gaat niet weg, ik blaas mijn vuisten op de matras,

de buren horen me schreeuwen, je huilt, je maakt vlekken op de kussens met make-up,

en je gaat door, gaat door, gaat door, gaat door.

Ik slaap niet meer op de juiste tijden

Ik zit om 5 uur op de bank in pyjama, de smartphone in de hand, we zetten hem uit,

Ik weet niet of ik nog steeds van je hou

We hebben ons geïsoleerd in onze eigen privéwereld zoals DiCaprio en zijn vrouw binnen

bij aanvang

Zichzelf gaan verachten, een ziek verhaal dat altijd op het punt staat te breken (sul

punt van breken)

En kijk, ik ben nu in stukken, maar zelfs als je het breekt, kleurt een kleurpotlood nog steeds

En je droomt dromen die mooier zijn dan de werkelijkheid, dat je elk half uur in tranen wakker wordt

de lakens, en je wilt gewoon weer slapen en dromen

In een kooi van 40 vierkante meter en 's nachts apart slapen en

Je zult huilen als ik je probeer te omhelzen, je ontwijkt

Ik begreep dat hoe mooier iets eruitziet, hoe gevaarlijker het is:

De plant met de mooiste bloemen is giftiger, er is geen plant die giftiger is

Je wordt het beu om naast me te staan

Je wordt het beu om naast me te staan

Je wordt het beu om naast me te staan

Je wordt het beu om naast me te staan

Dan op een dag dat ik je ken, zul je het punt bereiken dat

Je hebt genoeg van dit, je hebt genoeg van mij

Je hebt genoeg van dit, je hebt genoeg van mij

Je hebt genoeg van dit, je hebt genoeg van mij

Je hebt genoeg van dit, je hebt genoeg van mij

Ik probeer je te bellen, het duurt niet, ik heb de E

Ik weet nog steeds niet waarom je bij me blijft, ik doe niets, word om 3 uur wakker

En mijn leven is de puinhoop die het is

En ik weet dat over 100 jaar niemand je naam zal weten of wie je was

Ze zullen niet weten (nee) wat je gezicht was, maar ze zullen elk record hebben dat ik heb gegraveerd en

ze zullen weten wie je voor mij was

Wat ben je voor mij geweest

Wat ben je voor mij geweest