Xeroma -

There’s an eyelash on the bed

I don’t remember what was said

But it was something, it was something, it was something

Sunday morning rain, she started to cry

Said that she was ready to die

Like it was nothing, it was nothing, it was nothing

Asked her who she was

In hopes to spark a cause

The tears kept falling, tears kept falling, tears kept falling

The confusion, an illusion or a hologram

I told her, I still wonder who I am

Is this my calling, is this my calling, is this my calling

I found peace in the paradox

That the thinker is the same as the thought

I have no answers, have no answers, have no answers

Er ligt een wimper op het bed

Ik weet niet meer wat er is gezegd

Maar het was iets, het was iets, het was iets

Zondagochtend regen, ze begon te huilen

Zei dat ze klaar was om te sterven

Alsof het niets was, het was niets, het was niets

Vroeg haar wie ze was

In de hoop een oorzaak aan te wakkeren

De tranen bleven vallen, de tranen bleven vallen, de tranen bleven vallen

De verwarring, een illusie of een hologram

Ik vertelde haar dat ik me nog steeds afvraag wie ik ben

Is dit mijn roeping, is dit mijn roeping, is dit mijn roeping

Ik vond vrede in de paradox

Dat de denker dezelfde is als de gedachte

Ik heb geen antwoorden, heb geen antwoorden, heb geen antwoorden