Cê Quer o Quê - Xara, Damien Seth

Por que cê me ligou?

Se o teu amor acabou…

Cê quer o quê?

Foi sua decisão, agora me deixa viver

Não me liga, não me esquece, não demora

Duas da madruga, ela me liga e é sempre assim

Quatro da madruga, ela desliga e vai dormir

Oito da manhã, já tá de pé pra trabalhar de novo

Bipolar, remedinho, tarja preta é pouco

Tudo bem, loucura é tão normal

É bom saber que eu mudei e o resto continua igual

Eu sou a noite, vulgo criação

Ela é hype, tipo artista e frita na solidão

Delírios de insolação, me chama pra sair.

Quer mais…

Todas as renúncias e os nunca mais…

Ia dar merda, né?

Só questão de tempo

Só morre quem viveu e só sofre quem tá vivendo

Eu vivi, tipo, coisa boa, uma vez só

Tipo festa com as amigas à toa, é uma vez só

De cara pra parede, eu boto ela de costas

Puxo no cabelo, ela me xinga e diz que gosta

Saudade: palavra triste?

Agora chora

Precipitou o fim, depois não se apavora

Rebobina a fita, é só um flashback avulso

Calcinha no bolso, vestido caindo é luxo

Senta no meu colo, vem!

Molha minha calça

Diz que não me quer e não aguenta sentir minha falta

É moderno o nosso amor, é sincero

Amor, eu quero, sem caô, burocracia zero

Que nem Adriano, treino no colchão

No ritmo Tiger Woods, dobrando todos os ‘plantão'

Vivendo cada momento em prol de um momento bom

Aventura, um novo quarto, um novo som

Somos equilíbrio assim, delivery noite a dentro

Vagando à margem e é frio tá no relento

Mundanos, pecadores sem ressentimentos

É o fim da nossa história, o dia tá nascendo…

Waarom heb je me gebeld?

Als je liefde voorbij is...

Wat wil je?

Het was jouw beslissing, laat me nu leven

Bel me niet, vergeet me niet, wacht niet langer

Om twee uur 's nachts belt ze me en zo is het altijd

Vier uur 's ochtends hangt ze op en gaat slapen

Acht uur 's ochtends, alweer aan het werk

Bipolair, medicijn, zwarte streep is klein

Het geeft niet, waanzin is zo normaal

Het is goed om te weten dat ik veranderd ben en dat de rest hetzelfde blijft

Ik ben de nacht, oftewel de schepping

Ze is een hype, als een artiest en gebakken in eenzaamheid

Wanen van een zonnesteek, hij vraagt ​​me mee uit.

Meer willen...

Al het ontslag en het nooit meer...

Het zou kut worden, toch?

Gewoon een kwestie van tijd

Alleen zij die leefden sterven en alleen zij die leven lijden

Ik leefde, zoiets als een goede zaak, maar één keer

Zoals een feestje met vrienden voor niets, het is maar een keer

Ik keek naar de muur en legde haar op haar rug

Ik trek aan haar haar, ze vervloekt me en zegt dat ze het leuk vindt

Saudade: droevig woord?

Huil nu

Hij bespoedigt het einde, dan raakt hij niet in paniek

Spoel de band terug, het is maar een enkele flashback

Slipje in de broekzak, een vallende jurk is luxe

Ga op mijn schoot zitten, kom op!

maak mijn broek nat

Hij zegt dat hij me niet wil en dat hij me niet kan missen

Onze liefde is modern, het is oprecht

Liefde, ik wil het, geen chao, nul bureaucratie

Net als Adriano train ik op de matras

In het tempo van Tiger Woods, een verdubbeling van alles 'in dienst'

Leef elk moment omwille van een goed moment

Avontuur, een nieuwe kamer, een nieuw geluid

We zijn zo in balans, de hele nacht bezorgen

Langs de zijlijn dwalen en het is koud, het staat in de wind

Werelds, zondaars zonder harde gevoelens

Het is het einde van ons verhaal, de dag breekt aan...