Wormwood -

All the trivial pleasures of Erthe

Are but bile and bitter venom

When all has darkened

Hatred’s light shall guide me

The torrid winds of my home

No longer warm my flesh

I turn my gaze to the sea

To my forgotten enemy

The weight of prophecy

No longer burdens me

I save my strength

To be reborn

Behind me is that world of Ash

The cold air shortens my breath

Winters Spirits grow stronger

As I draw near

I hope my death

Absolves me of my wrongs

I hope, I hope it is cold

I hope, I hope it hurts

And as my life is ripped away

I hope I try to hold on

I go alone

Into Erthe’s frozen womb

The weight, the weight of the cold

Is too much,

Too much to bear

I hope it’s cold

I hope it hurts

As Wormwood fell

Into the sea

I became

Nobody

Though tales are told

Of the cold

No one knows

How it feels

Alle triviale geneugten van Erthe

Zijn slechts gal en bitter gif

Wanneer alles is verduisterd

Het licht van haat zal mij leiden

De verzengende winden van mijn huis

Verwarm mijn vlees niet meer

Ik richt mijn blik op de zee

Aan mijn vergeten vijand

Het gewicht van profetie

Valt me ​​niet langer lastig

Ik spaar mijn krachten

Om herboren te worden

Achter mij is die wereld van Ash

De koude lucht verkort mijn adem

Winters Spirits worden sterker

Naarmate ik dichterbij kom

Ik hoop dat mijn dood

Verlost me van mijn fouten

Ik hoop, ik hoop dat het koud is

Ik hoop, ik hoop dat het pijn doet

En terwijl mijn leven wordt weggerukt

Ik hoop dat ik probeer vol te houden

Ik ga alleen

In de bevroren baarmoeder van Erthe

Het gewicht, het gewicht van de kou

Is te veel,

Te veel om te dragen

Ik hoop dat het koud is

Ik hoop dat het pijn doet

Als alsem viel

In de zee

Ik werd

Niemand

Hoewel er verhalen worden verteld

Van de kou

Niemand weet

Hoe het voelt