Zero -

I see your name in lights in the middle of the night.

«How are you?

Glad you got through.»

I never thought I’d have to be the one to tell you so many times.

I’ll be fine.

I’ll find my way home.

I’ll find my way home to you.

You don’t have to be afraid.

Just leave a light on.

Just leave a light on for me.

I’ll lie in this bed I’ve made.

You never told me what you thought I did to get in this place.

At least to my

face.

You may be right, but I’m not the type to let it go to my head, just like you

said.

You don’t have to wait by the door

Trust me I’ve done this before

I’ll find my way home.

I’ll find my way home to you.

You don’t have to be afraid.

Just leave a light on.

Just leave a light on for me.

I’ll lie in this bed I’ve made.

I’m feeling restless, feeling every single thought I’ve ever had, over and over.

I can’t make sense of anything so I’ll repeat until it does, over and over.

My mistakes keep me awake, but I’m not the only one.

My mistakes keep me awake, but I’m not the only one.

I know you just want to help, but pride will not allow.

This is my own war to fight and I can’t give up now.

I know it seems crazy to think that I’ll be ok.

I’ll be fine.

Just pick me up and then I’m on my way.

Actors, everyone of us.

We all played our part.

Fame and fortune cast aside in the name of art.

Now begins the curtain call.

No more play pretend.

Take a bow, but rest assured, this is not the end.

Ik zie je naam midden in de nacht in lichten.

"Hoe is het met je?

Fijn dat je er doorheen bent gekomen.»

Ik had nooit gedacht dat ik degene zou zijn die het je zo vaak zou moeten vertellen.

Het komt wel goed.

Ik vind mijn weg naar huis.

Ik vind mijn weg naar huis naar jou.

Je hoeft niet bang te zijn.

Laat gewoon een lampje branden.

Laat gewoon een licht aan voor mij.

Ik zal in dit bed liggen dat ik heb opgemaakt.

Je hebt me nooit verteld wat je dacht dat ik deed om hier te komen.

Tenminste voor mijn

gezicht.

Je hebt misschien gelijk, maar ik ben niet het type om het naar mijn hoofd te laten stijgen, net als jij

zei.

U hoeft niet bij de deur te wachten

Geloof me, ik heb dit eerder gedaan

Ik vind mijn weg naar huis.

Ik vind mijn weg naar huis naar jou.

Je hoeft niet bang te zijn.

Laat gewoon een lampje branden.

Laat gewoon een licht aan voor mij.

Ik zal in dit bed liggen dat ik heb opgemaakt.

Ik voel me rusteloos, voel elke gedachte die ik ooit heb gehad, keer op keer.

Ik snap er niets van, dus ik herhaal het keer op keer totdat het wel klopt.

Mijn fouten houden me wakker, maar ik ben niet de enige.

Mijn fouten houden me wakker, maar ik ben niet de enige.

Ik weet dat je gewoon wilt helpen, maar trots staat dat niet toe.

Dit is mijn eigen oorlog om te vechten en ik kan nu niet opgeven.

Ik weet dat het gek lijkt om te denken dat het wel goed komt.

Het komt wel goed.

Haal me gewoon op en dan ben ik onderweg.

Acteurs, wij allemaal.

We hebben allemaal onze rol gespeeld.

Roem en fortuin terzijde geschoven in naam van de kunst.

Nu begint de gordijnoproep.

Speel niet meer alsof.

Maak een buiging, maar wees gerust, dit is niet het einde.