Predator - Wolfrik

I can’t help the way my heart rate rises when you’re on the run again

My mouth poised in the snarl of a beast a shaky smile crooked nose and yellow

teeth

Can you count the endless months and weeks that you’ve been praying for my

grips release?

And I’ll always be watching you

As the chill air encompasses I’ve got my eye on you

Deep within this frozen waste in the silence and solitude of this place

The scent of your fear gives you away there will never be an escape

Running but you’ll never find a place where you can finally hide

I’m the foot on your heel that drives you stumbling and smiling into another

white wall

You say you hate me but you always crawl back into my arms

Looking for warmth in my frigid embrace

In this story which one of us is the predator?

You’ve got a long way to go through endless fields of snow before you’ll ever

find home

Don’t look back on your tracks they’ll only lead you to nowhere again

You are snow-blind

This winter drives you straight into my reach

Far beyond the northern lights where dormant creatures wait to rise

Blackened fingertips scream mercy burrowing frantically through snowy deep

Running but we both can see that you’re never going to get away from me

Dancing to the rushing of your pulse the sky sheds light on this grim assault

You can’t help the way my soft gaze cuts you to the very core again

Don’t look back on your tracks they’ll only lead you to nowhere again

You are snow-blind

Is the ice cracking under the weight of your regret?

Underneath the mask of normality I creep

Deep within the evergreens where no-one will ever hear you scream

There is no hope there are no dreams blood pours out your face in a pitiful

stream

Running but we both have found that you’re always going to come back around

I’m the hand that leads the blind into the wild to be ravaged by the wolves

Ik kan er niets aan doen dat mijn hartslag stijgt als je weer aan het hardlopen bent

Mijn mond in de grauw van een beest een beverige glimlach kromme neus en geel

tanden

Kun je de eindeloze maanden en weken tellen dat je voor mijn gebeden hebt?

grepen loslaten?

En ik zal altijd naar je kijken

Terwijl de kille lucht omhult, heb ik je in de gaten

Diep in deze bevroren woestenij in de stilte en eenzaamheid van deze plek

De geur van je angst verraadt je dat er nooit een ontsnapping mogelijk is

Rennend, maar je zult nooit een plek vinden waar je je eindelijk kunt verstoppen

Ik ben de voet op je hiel die ervoor zorgt dat je struikelt en glimlacht naar een ander

witte muur

Je zegt dat je me haat, maar je kruipt altijd terug in mijn armen

Op zoek naar warmte in mijn ijskoude omhelzing

Wie van ons is in dit verhaal het roofdier?

Je hebt nog een lange weg te gaan door eindeloze sneeuwvelden voordat je ooit zult

vind thuis

Kijk niet terug op je sporen, ze leiden je alleen maar naar nergens meer

Je bent sneeuwblind

Deze winter drijft je rechtstreeks naar mijn bereik

Ver voorbij het noorderlicht waar slapende wezens wachten om op te stijgen

Zwartgeblakerde vingertoppen schreeuwen genade en graven verwoed door de besneeuwde diepte

Rennend, maar we kunnen allebei zien dat je nooit bij me wegkomt

Dansend op het ritme van je hartslag werpt de lucht licht op deze grimmige aanval

Je kunt er niets aan doen dat mijn zachte blik je weer tot in de kern doorsnijdt

Kijk niet terug op je sporen, ze leiden je alleen maar naar nergens meer

Je bent sneeuwblind

Breekt het ijs onder het gewicht van je spijt?

Onder het masker van de normaliteit kruip ik

Diep in de evergreens waar niemand je ooit zal horen schreeuwen

Er is geen hoop dat er geen dromen zijn, bloed stroomt uit je gezicht in een erbarmelijke

stroom

Hardlopen, maar we hebben allebei ontdekt dat je altijd terugkomt

Ik ben de hand die blinden de wildernis in leidt om te worden geteisterd door de wolven