Nails - Wolfrik

It’s been a couple years and a couple nails since we saw the roof fall through

The collapse left me deaf and struggling to find what I could reuse

Every swing beats in a rhythm

I’m pounding away

To get this fucking building to speak my name

The creaks and groans only serve to show me that the walls are far past repair

And the foundation has been rubble for an age

The slab has cracked the surface is decayed

Rot has taken hold

The mould has resolved to infiltrate every single pore to the core

It’s always hungry for more

Gnawing away like a rat on a dead limb

Tearing apart our last leg

Mud logged dragging boots towards another couple wasted hours and hours and

hours

I’m bleeding time again

Miles away from where we began

The clock doesn’t move backwards when you’re hanging from the rafters

We were burning at both ends

We were burning

We were on fire you and I

We were burning alive

It’s been a couple ties and a couple rails since you had ahold of me

That cutline is overgrown but I’m still haunted by that ringing

I thought I drowned you in the lake

I thought the current dragged you away

Flailing in the white wash I thought I pissed you right out of my mind

And I can barely stay awake

I’m walking wired trying to get away

I’m falling down the staircase I used to get out of the muck and the mire

We were on fire

We were burning alive

Every swing beats in a rhythm

I cut and I grind and I wish someone would tell me what the fuck is going on in

my mind

I dread meeting with you every single night because the fucking sun erases

every trace of you and I

Every trace of you and I is erased by the pale sunrise

Het is een paar jaar en een paar spijkers geleden sinds we het dak zagen instorten

Door de ineenstorting was ik doof en had ik moeite om te vinden wat ik opnieuw kon gebruiken

Elke swing klopt in een ritme

ik bons weg

Om dit verdomde gebouw mijn naam te laten spreken

Het gekraak en gekreun dient alleen om me te laten zien dat de muren al lang niet meer te repareren zijn

En de fundering is al een eeuwigheid puin

De plaat is gebarsten, het oppervlak is verrot

Rot heeft vat gekregen

De mal heeft besloten om elke porie tot in de kern te infiltreren

Het is altijd hongerig naar meer

Knaagt als een rat aan een dood ledemaat

Ons laatste been uit elkaar scheuren

Modder logde laarzen slepend naar een ander paar verspilde uren en uren en

uur

Ik bloed de tijd weer

Kilometers verwijderd van waar we zijn begonnen

De klok gaat niet achteruit als je aan de spanten hangt

We brandden aan beide kanten

We waren aan het branden

We stonden in vuur en vlam, jij en ik

We brandden levend

Het zijn een paar stropdassen en een paar rails sinds je me te pakken had

Die snijlijn is overwoekerd, maar ik word nog steeds achtervolgd door dat gerinkel

Ik dacht dat ik je in het meer had verdronken

Ik dacht dat de stroom je meesleurde

Zwaaiend in de witte was dacht ik dat ik je helemaal gek had gemaakt

En ik kan nauwelijks wakker blijven

Ik loop vast en probeer weg te komen

Ik val van de trap die ik gebruikte om uit de modder en het slijk te komen

We stonden in vuur en vlam

We brandden levend

Elke swing klopt in een ritme

Ik snij en maal en ik zou willen dat iemand me zou vertellen wat er in godsnaam aan de hand is

mijn gedachten

Ik ben bang om je elke avond te ontmoeten omdat de verdomde zon verdwijnt

elk spoor van jou en ik

Elk spoor van jou en ik wordt gewist door de bleke zonsopgang