Preacher's Daughter -

Welcome stranger to the thicket of the woods.

Don’t be afraid of wolf tooth or a knife to crude.

Through the fern and swamp spruce we are walking by.

Pussy willow whispers lullaby sung long ago to ones who’d gone before.

Once there lived a blacksmith in a village small.

In his neighbourhood behind the strong stone

walls lived a widowed preacher of an agvanced age.

Priceless treasure had the preacher:

daughter of the sage like a bird cage.

Sing it loud to godless crowd,

don’t mind whom they’ll kill tonight, impaled or just crucified.

All right — he just deserve it.

Preacher’s daught had blue eyes and golden hair.

Pretty girl in graceful prudish lady’s wear.

In a garden had a walk with eyes cast down.

Blacksmith fell in love with maiden.

Never knew before how spoiled maidens were.

Man you should have known what wants a woman

each, either tall birch-tree or little dirty bitch.

Knocking at your backdoor or just pull your hair,

never listen to her words of love,

he deaf and blind., don’t let take your mind.

Sing it loud to godless crowd,

don’t mind whom they’ll kill tonight, impaled or just crucified.

All right — he just deserve it.

Be my tonight darling,

there will be no crying, there will be no lying ever after.

Never’ll be yours, bumpkin.

Relay and fuck pumpkin.

You’re out of my ranking, take your arms off.

I’m nearly dying, give me your hand darling,

or just one kiss darling, put out wild fire.

Relax and jerk doodle,

all that you do’s crudely,

you’ll never score noodle, jack king off suited.

No gentle words or crying,

rest in peace my darling.

In my dreams I see rising birch tree at your grave.

Then he threw off knife and took oil-treated torch.

Got his apron on and passed into his forge.

Helped the flame to get onto the wooden walls.

Raging fire took the village,

near the chapel bashed, preacher hammer smashed.

No one lives there, no one cares of fillage small.

Years had passed and there had grown a birch tree tall.

When a stranger comes to spot where blacksmith lived birch tree

sings a lullaby, he hangs himself in wood, another tale ends good.

Welkom vreemdeling in het struikgewas van het bos.

Wees niet bang voor een wolfstand of een mes om te wrijven.

Door de varens en moerasspar lopen we voorbij.

Pussy willow fluistert een slaapliedje dat lang geleden is gezongen voor degenen die eerder waren gegaan.

Er woonde eens een smid in een klein dorp.

In zijn buurt achter de sterke steen

muren woonde een weduwe predikant van hoge leeftijd.

Een onschatbare schat had de predikant:

dochter van de wijze als een vogelkooi.

Zing het hardop voor een goddeloze menigte,

het maakt niet uit wie ze vanavond zullen doden, aan een paal gehangen of gewoon gekruisigd.

Oké, hij verdient het gewoon.

De dochter van de predikant had blauwe ogen en goudblond haar.

Mooi meisje in sierlijke preutse dameskleding.

In een tuin had een wandeling met neergeslagen ogen.

Smid werd verliefd op het meisje.

Nooit eerder geweten hoe verwend maagden waren.

Man, je had moeten weten wat een vrouw nodig heeft

elk, een hoge berk of een kleine vuile teef.

Kloppen op je achterdeur of gewoon aan je haar trekken,

luister nooit naar haar woorden van liefde,

hij doof en blind., laat je niet gek maken.

Zing het hardop voor een goddeloze menigte,

het maakt niet uit wie ze vanavond zullen doden, aan een paal gehangen of gewoon gekruisigd.

Oké, hij verdient het gewoon.

Wees mijn schat vannacht,

er zal niet gehuild worden, er zal nooit meer gelogen worden.

Zal nooit van jou zijn, klootzak.

Relay en neuk pompoen.

Je valt buiten mijn ranglijst, doe je armen eraf.

Ik ga bijna dood, geef me je hand schat,

of slechts één kus schat, doof wild vuur.

Ontspan en ruk krabbel,

alles wat je doet is grof,

je zult nooit noodle scoren, jack king off suit.

Geen zachte woorden of huilen,

rust zacht mijn schat.

In mijn dromen zie ik een oprijzende berkenboom bij je graf.

Toen gooide hij het mes weg en nam een ​​met olie behandelde fakkel.

Kreeg zijn schort aan en ging zijn smidse binnen.

Hielp de vlam om op de houten muren te komen.

Een woedend vuur nam het dorp in beslag,

bij de kapel ingeslagen, predikerhamer ingeslagen.

Niemand woont daar, niemand geeft om kleine vulling.

Jaren waren verstreken en er was een hoge berk gegroeid.

Wanneer een vreemde komt op de plek waar smid berkenboom woonde

zingt een slaapliedje, hij hangt zichzelf op in hout, een ander verhaal loopt goed af.