Vintage - Witherfall

A solitary light, not a soul around us

As it burns in my mind

Illuminating the despair

It goes on into the night

The hours go by quickly

Like every stranger passing

By pretending not to care

Now it’s everywhere that I look

Their faces all seem so unreal

Like they’re ripped from the pages of books

Now they’re lost and never revealed…

Now the haze is setting in

And the silence begs the question…

Could it be just from the wine?

That we’re numb beyond repair

So, we slip back into the light

To hide from the shadows

But they follow close behind

Whispering in our ears

Now it’s everywhere that I look

Their faces all seem so unreal

Like they’re ripped from the pages of books

Now they’re lost and never revealed…

Now it’s everywhere that I look

Their faces all seem so unreal

Like they’re ripped from the pages of books

Now they’re lost and never revealed…

The light is now fading

A shadow walks by my side

She whispers «You must let go now»

And maridian’s waiting…

She tells me I’m not alone

It’s as if my world is coming down…

Time is not worried

Doesn’t care about plans

The things we create

Will be ripped from our hands

If I can’t pretend that I’m not losing this fight

And all is forsaken

But the memory of a slowly dissolving lie…

We can’t take it back

(The things we create

Will be ripped from our hands)

We can’t take it back

(And all is forsaken

But the memory of a slowly dissolving lie…)

We can’t take it

(The things we create

Will be ripped from our hands)

We can’t take it

We can’t take it

(If I can’t pretend that I’m not losing this fight)

We can’t take it back

(And all is forsaken

But the memory of a slowly dissolving lie…)

No… I will not succumb

I will not obey, into fires of hell

I’m alone but I am not afriad

I have never shown you what I am

Or what I can make out of this shell

Seen from above into the world below

Am I lost?

Alone on this final stage the spotlight gone…

So afraid…

I’m leaving here to a place I do not know

Is this the end?

Gone from this existence will I go on?

Somewhere in time to reappear… like an echo:

My voice will carry on

Travel on my friend, your memory will never die…

From nothing you made a world your own

This is not the end, your music remains alive

The cadence of life can’t resolve

Travel on my friend, your story forever told…

From nothing you made this world your own

This is not the end, you’ll always be by my side

When I feel like I can’t go on anymore…

Travel on my friend

Travel on my friend

Travel on…

Een eenzaam licht, geen ziel om ons heen

Terwijl het in mijn hoofd brandt

De wanhoop verlichten

Het gaat door tot in de nacht

De uren gaan snel voorbij

Zoals elke vreemde die voorbijgaat

Door te doen alsof het je niets kan schelen

Nu is het overal waar ik kijk

Hun gezichten lijken allemaal zo onwerkelijk

Alsof ze van de pagina's van boeken zijn gescheurd

Nu zijn ze verloren en nooit onthuld...

Nu begint de waas te komen

En de stilte roept de vraag op...

Kan het alleen door de wijn komen?

Dat we onherstelbaar verdoofd zijn

Dus glippen we terug in het licht

Om je te verbergen voor de schaduwen

Maar ze volgen dicht achter

Fluisterend in onze oren

Nu is het overal waar ik kijk

Hun gezichten lijken allemaal zo onwerkelijk

Alsof ze van de pagina's van boeken zijn gescheurd

Nu zijn ze verloren en nooit onthuld...

Nu is het overal waar ik kijk

Hun gezichten lijken allemaal zo onwerkelijk

Alsof ze van de pagina's van boeken zijn gescheurd

Nu zijn ze verloren en nooit onthuld...

Het licht is nu aan het vervagen

Een schaduw loopt aan mijn zijde

Ze fluistert "Je moet nu loslaten"

En maridian wacht...

Ze vertelt me ​​dat ik niet alleen ben

Het is alsof mijn wereld instort...

Tijd maakt zich geen zorgen

Geeft niet om plannen

De dingen die we maken

Zal uit onze handen worden gerukt

Als ik niet kan doen alsof ik dit gevecht niet verlies

En alles is verlaten

Maar de herinnering aan een langzaam oplossende leugen...

We kunnen het niet terugnemen

(De dingen die we maken

zal uit onze handen worden gerukt)

We kunnen het niet terugnemen

(En alles is verlaten)

Maar de herinnering aan een langzaam oplossende leugen...)

We kunnen er niet tegen

(De dingen die we maken

zal uit onze handen worden gerukt)

We kunnen er niet tegen

We kunnen er niet tegen

(Als ik niet kan doen alsof ik dit gevecht niet verlies)

We kunnen het niet terugnemen

(En alles is verlaten)

Maar de herinnering aan een langzaam oplossende leugen...)

Nee... ik zal niet bezwijken

Ik zal niet gehoorzamen, in de vuren van de hel

Ik ben alleen, maar ik ben niet afriad

Ik heb je nog nooit laten zien wat ik ben

Of wat ik van deze schaal kan maken

Van bovenaf gezien in de wereld beneden

Ben ik verdwaald?

Alleen op dit laatste podium was de schijnwerper verdwenen...

Zo bang…

Ik vertrek hier naar een plaats die ik niet ken

Is dit het einde?

Zal ik doorgaan met dit bestaan?

Ergens in de tijd om weer te verschijnen... zoals een echo:

Mijn stem gaat door

Reis op mijn vriend, je geheugen zal nooit sterven...

Van niets heb je je eigen wereld gemaakt

Dit is niet het einde, je muziek blijft leven

De cadans van het leven kan niet worden opgelost

Reis mee met mijn vriend, jouw verhaal voor altijd verteld...

Van niets heb je deze wereld van jou gemaakt

Dit is niet het einde, je staat altijd aan mijn zijde

Als ik het gevoel heb dat ik niet meer verder kan...

Reis mee met mijn vriend

Reis mee met mijn vriend

Reis op…