Wreckages Ghost - Winterhorde

«17 of august 1854

Port of Vigo, Galicia, Spain

Exhausted by the long sail, I was dreaming to forget

Everything on the bottom of the pint

In this goddamned town

But these dreams were stronger than reality…»

Thirteen summer nights

I see the same vision in my nightmares

Wreckages of our ship

And someone in my oblique stands behind me

Pale dead man’s eyes

Are staring through my body in the darkness

Twisted gruesome share or consciense

In the coat that finally broke free…

From me / I foresee / Death is near / The ghost is me

We stepped ashore and walked in search of tavern

Through dark and narrow streets that lead to nowhere

She came across and smiled like an angel

A wounded heart began to pound

My mind predicted danger

I tried to folloew her, but she escaped me

By night I fonud her on the shore

With necklace made of sea-shells

She screamed and cried in my embrace

But no one heard it

Just silent echo entangled in the hanging down cast net

Spanish august night enveloped

Bloody sand with dusk and silence

Episodes of fear

And silhouette of rapist froze in her eyes

Who possessed my soul

And let my body do this heartless crime?

Shall I take the blame for ruined maiden fate

Or just deny it?

Wreckage ghost

Leave your host

Wreckage ghost

A soul once lost

«17 augustus 1854

Haven van Vigo, Galicië, Spanje

Uitgeput door het lange zeil, droomde ik ervan te vergeten

Alles op de bodem van de pint

In deze verdomde stad

Maar deze dromen waren sterker dan de werkelijkheid...»

Dertien zomernachten

Ik zie hetzelfde visioen in mijn nachtmerries

Wrakken van ons schip

En iemand in mijn schuine staat achter me

Bleke dodemansogen

Staren door mijn lichaam in de duisternis

Verdraaid gruwelijk aandeel of geweten

In de jas die eindelijk losbrak...

Van mij / ik voorzie / De dood is nabij / De geest is mij

We stapten aan land en liepen op zoek naar een taverne

Door donkere en smalle straatjes die nergens toe leiden

Ze kwam over en glimlachte als een engel

Een gewond hart begon te bonzen

Mijn geest voorspelde gevaar

Ik probeerde haar te volgen, maar ze ontsnapte aan mij

's Nachts vind ik haar aan de kust

Met ketting gemaakt van schelpen

Ze schreeuwde en huilde in mijn omhelzing

Maar niemand heeft het gehoord

Gewoon een stille echo verstrikt in het hangende werpnet

Spaanse augustusnacht omhuld

Bloedig zand met schemering en stilte

Afleveringen van angst

En silhouet van verkrachter bevroor in haar ogen

Wie bezat mijn ziel?

En mijn lichaam deze harteloze misdaad laten doen?

Zal ik de schuld op me nemen voor het geruïneerde meisjeslot?

Of gewoon ontkennen?

Wrak spook

Verlaat je gastheer

Wrak spook

Een ziel ooit verloren