Through the Broken Mirror - Winterhorde

Take a look in the mirror

What did you expect to see there?

Piteous shadow or brave childhood’s hero

Lonely aging comes from nowhere

Spirit fumes wake the ulcerous hunger

Dusty shelves are just like salt on the wound

Everything is dead, but the anger

Born to light from it’s cancerous womb

No return to this life, it’s too late

No regrets for this miserable fate

In this world of Materia, we are all slaves

Of mental decay

No more fear of the new coming day

No more care what the others will say

The reflection in fragments of mirror will show

The time of your play

You won’t reach to the stars

Standing on crumbling chair

Envy cockroaches and mice

For no burden to bare

And the hunger prevails

Piercing the guts like a nail

Like a primordial beast

Chase the prey on the run

One inaccurate step

And you bleed on the ground

Disgraceful blunder

Has marked «eleven» on your forehead

«No return to this life, it’s too late

No regrets for this miserable fate

In this world of Materia, we are all slaves

Of mental decay

No more fear of the new coming day

No more care what the others will say

The reflection in fragments of mirror will show

The time of your play…»

Kijk in de spiegel

Wat had je daar verwacht te zien?

Zielige schaduw of dappere jeugdheld

Eenzaam ouder worden komt uit het niets

Geestdampen wekken de zweerachtige honger

Stoffige planken zijn net als zout op de wond

Alles is dood, behalve de woede

Geboren om te ontsteken vanuit zijn kankerachtige baarmoeder

Geen terugkeer naar dit leven, het is te laat

Geen spijt van dit ellendige lot

In deze wereld van Materia zijn we allemaal slaven

Van geestelijk verval

Geen angst meer voor de nieuwe dag die eraan komt

Het maakt je niet meer uit wat de anderen zullen zeggen

De reflectie in fragmenten van spiegel zal laten zien:

De tijd van je spel

Je reikt niet tot aan de sterren

Staande op afbrokkelende stoel

Afgunst kakkerlakken en muizen

Voor geen last om te ontbloten

En de honger overheerst

De ingewanden doorboren als een spijker

Als een oerbeest

Jaag de prooi op de vlucht

Een onnauwkeurige stap

En je bloedt op de grond

schandelijke blunder

Heeft "elf" gemarkeerd op je voorhoofd

«Geen terugkeer naar dit leven, het is te laat

Geen spijt van dit ellendige lot

In deze wereld van Materia zijn we allemaal slaven

Van geestelijk verval

Geen angst meer voor de nieuwe dag die eraan komt

Het maakt je niet meer uit wat de anderen zullen zeggen

De reflectie in fragmenten van spiegel zal laten zien:

De tijd van je spel...»