Snowfall - Winterhorde

High mountain snow inhales smoke

There thousand years on a burning cross

Spreading its wrath upon the licking fire

Cancer on the earth is tearing it from inside

Through storm and snow!

Through the world demise!

Lucifer, guide our way!

Through cursed fields of reality

Mourning (sic) star — be my light!

We are the elders on suicide session

Sarcastic orbiters of streaming aggression

Prophets of destiny, watching mankind

Desolation

The magic of this world is dead…

My soul I won’t bother to keep

It’s lost many ages ago

My body I’ll serve the altar of sin

I may find my peace in the high mountain snow

There comes the storm!

A black hole in the sky instead of sun

New coming dark upon the feasting flesh on earth

New era when the night is on the throne

And winds of north will ride the cliffs and fields

And lick them to the bone

«Clouds come, clouds go, and the World is sleeping eternally

No more suffering, no war, just never-ending serenity

But the One whose soul will never rest, is wandering alone

Through darkness, snow and ever frost he’s searching for his home

He calls his brothers no one there, the enemies are dead

He calls the gods but the astral domes are high to hear the prayers…»

Hoge bergsneeuw inhaleert rook

Duizend jaar op een brandend kruis

Zijn toorn uitspreidend over het likkende vuur

Kanker op aarde scheurt haar van binnenuit

Door storm en sneeuw!

Door de wereldondergang!

Lucifer, leid onze weg!

Door vervloekte velden van de realiteit

Rouw (sic) ster — wees mijn licht!

Wij zijn de oudsten in een zelfmoordsessie

Sarcastische orbiters van streaming-agressie

Profeten van het lot, kijken naar de mensheid

Verwoesting

De magie van deze wereld is dood...

Mijn ziel, ik zal niet de moeite nemen om te houden

Het is vele eeuwen geleden verloren gegaan

Mijn lichaam, ik zal het altaar van de zonde dienen

Misschien vind ik mijn rust in de hoge bergsneeuw

Daar komt de storm!

Een zwart gat in de lucht in plaats van de zon

Nieuw komend donker op het feestende vlees op aarde

Nieuw tijdperk waarin de nacht op de troon zit

En winden uit het noorden zullen over de kliffen en velden rijden

En lik ze tot op het bot

«Wolken komen, wolken gaan, en de wereld slaapt voor eeuwig

Geen lijden meer, geen oorlog, gewoon oneindige rust

Maar Degene wiens ziel nooit zal rusten, dwaalt alleen rond

Door duisternis, sneeuw en altijd vorst zoekt hij naar zijn thuis

Hij noemt zijn broers niemand daar, de vijanden zijn dood

Hij roept de goden, maar de astrale koepels zijn hoog om de gebeden te horen...»