Chronic Death - Winterhorde

Out!

Never more!

Run like demon

Light!

Corridors are screaming

Air!

Smell of death

Flows along the wind

Can’t escape the voices in my head are telling me to kill

The night when baton swings

Transfusing blood to suffering

Which is the key to genius reigns in me

The night a life will end abrupt by fat, the vengeful hand

Her final breath will heal

My chronic death

Crescendo pulse, heart is beating fast

The feet just found the path, led from above

Reliving humid suffocating grief of loss

Since you’ve been gone

No single note I wrote

So let her go forever!

The night when baton swings

Transfusing blood to suffering

Which is the key to genius reigns in me

The night a life will end abrupt by fat, the vengeful hand

Her final breath will heal

My chronic death

The summer butterflies of past

Had burned away, turned into dust

Somatic hurricanes of lust

Abandoned empty bed

Poetic dreams

Within pathetic real

And nothing move to feel

But the heart is still going on and on and…

Diagnosis: chronic death

When your life is worse than dying

Kill to save your skin or kill yourself

Run away from paltry essence

To the worlds of scales and passages

There is harmony and no one

Stands behind your back

Chronic death

Uit!

Nooit meer!

Ren als een demon

Licht!

Gangen schreeuwen

Lucht!

Geur van de dood

Stroomt langs de wind

Ik kan niet ontsnappen aan de stemmen in mijn hoofd die me zeggen te doden

De nacht wanneer het stokje zwaait

Bloed transfuseren naar lijden

Dat is de sleutel tot het genie in mij regeert

De nacht dat een leven abrupt eindigt door vet, de wraakzuchtige hand

Haar laatste adem zal genezen

Mijn chronische dood

Crescendo pols, hart klopt snel

De voeten hebben zojuist het pad gevonden, geleid van bovenaf

Het vochtige, verstikkende verdriet van het verlies herbeleven

Sinds je weg bent

Geen enkele opmerking die ik heb geschreven

Dus laat haar voor altijd gaan!

De nacht wanneer het stokje zwaait

Bloed transfuseren naar lijden

Dat is de sleutel tot het genie in mij regeert

De nacht dat een leven abrupt eindigt door vet, de wraakzuchtige hand

Haar laatste adem zal genezen

Mijn chronische dood

De zomervlinders van weleer

Was weggebrand, in stof veranderd

Somatische orkanen van lust

Verlaten leeg bed

Poëtische dromen

Binnen zielig echt

En niets beweegt om te voelen

Maar het hart gaat nog steeds door en door en...

Diagnose: chronische dood

Als je leven erger is dan doodgaan

Dood om je huid te redden of zelfmoord te plegen

Ren weg van de armzalige essentie

Naar de wereld van toonladders en passages

Er is harmonie en niemand

Staat achter je rug

chronische dood