Winter Winds -

Freezing below a cold black sun

As I gaze at the horizon

I try to find my own footsteps

I’m lost in the desert white

Little bushes seem to stand so kindly

Drawing a shining direction

Gentle fellows of my painful trip

How I wish they could sing

Now I’m seeking tomorrows

As I did it before for times and times

And I just don’t know how

But I’m sure I’m stepping in my lands

Must be winter winds

Dying for a friendly face

How I’m feeling so lonely

Getting near but feeling so far

Missing my family

My knowledge the one I trust

Still remains my last treasure

I can hear my instinct telling me

If I stop I will die

Bevriezend onder een koude zwarte zon

Terwijl ik naar de horizon staar

Ik probeer mijn eigen voetstappen te vinden

Ik ben verdwaald in het woestijnwit

Kleine struiken lijken zo vriendelijk te staan

Een stralende richting tekenen

Vriendelijke kerels van mijn pijnlijke reis

Wat zou ik willen dat ze konden zingen

Nu ben ik op zoek naar morgen

Zoals ik het al tijden en tijden eerder deed

En ik weet gewoon niet hoe

Maar ik weet zeker dat ik mijn land betreed

Moeten winterwinden zijn

Sterven voor een vriendelijk gezicht

Wat voel ik me zo eenzaam

Dichtbij komen, maar zo ver voelen

Mijn familie missen

Mijn kennis degene die ik vertrouw

Blijft nog steeds mijn laatste schat

Ik hoor mijn instinct me vertellen

Als ik stop, ga ik dood