Darkness Cold -

so, the memories brought some tears,

consuming the remains.

remains of sadness, love and war.

then you came by twilight,

singing to the night.

fate is cruel sometimes

but this time is like death!

«faith's gone to emptyness

to oblivion’s garden.

the cup of tears is overflowed»,

drowning all the dreams.

«come once more by twilight,

sing to me in the night.

fate is cruel sometimes,

but it’s never like hell.»

this darkness cold, where kingdoms fall,

its where the gods: has drown our love.

so the rhyme of ancient crys of time

sings dull without a point.

with empty characters, full of hope.

condemned to the void.

pain and love at twilight.

sadness in these words.

fate is cruel sometimes,

but it’s always the same!

this darkness cold, where kingdoms fall,

its where the gods: has drown our love.

this darkness endures by the cold!!!

dus de herinneringen brachten wat tranen,

het consumeren van de overblijfselen.

overblijfselen van verdriet, liefde en oorlog.

toen kwam je in de schemering,

zingend naar de nacht.

het lot is soms wreed

maar deze keer is als de dood!

«het geloof is naar de leegte gegaan

naar de tuin van de vergetelheid.

de beker met tranen is overgelopen»,

alle dromen verdrinken.

«kom nog een keer tegen de schemering,

zing voor me in de nacht.

het lot is soms wreed,

maar het is nooit zoals de hel.»

deze duisternis koud, waar koninkrijken vallen,

het is waar de goden: heeft onze liefde verdronken.

dus het rijm van oude kreten van tijd

zingt saai zonder een punt.

met lege karakters, vol hoop.

veroordeeld tot de leegte.

pijn en liefde in de schemering.

verdriet in deze woorden.

het lot is soms wreed,

maar het is altijd hetzelfde!

deze duisternis koud, waar koninkrijken vallen,

het is waar de goden: heeft onze liefde verdronken.

deze duisternis houdt stand door de kou!!!