Below - Wildheart

Screaming alone I want to be at home

No ears to fall upon

My heart screams for more

But nothing can break through it’s walls

Invisible, miserable

All in all fucking pitiful

A needle in a haystack

When did I become so cynical

Back again my old friend

I can’t say it’s nice to see your face I’m afraid

I should have known you were coming

When my chest went cold and all my thoughts were numbing

Waking up but never wanting to be awake

Breaking down and all I can think is how much I need a break

From this life, from this god-damn burden

That is haunting me

Well I remember a time when I used to feel alive

The skies were bright and I didn’t have to hide

The birds they were singing my life it was gleaming

A feeling of something-ness today feels so fleeting

Well John and Jane Doe they’ve abandoned their throne

Throw down the gauntlet

And I’m cursed with the unknown

My body’s growing weary and my eyes are closing shut

I just can’t seem stop these feelings

I feel betrayed by my very own mind I’m not seeking forgiveness

I know I don’t deserve it

I’m not seeking forgiveness I know I don’t deserve it

But I’m searching for meaning

For a feeling of purpose

Something to save my soul

From this hangman’s noose

I’m not seeking forgiveness

I know I don’t deserve it

I’ll be forever in sorrow

For what I’ve done to me

For what I’ve done to me

For what I’ve done to me

Alleen schreeuwend wil ik thuis zijn

Geen oren om op te vallen

Mijn hart schreeuwt om meer

Maar niets kan door zijn muren breken

Onzichtbaar, ellendig

Al met al zielig

Een speld in een hooiberg

Wanneer ben ik zo cynisch geworden?

Weer terug mijn oude vriend

Ik kan niet zeggen dat het leuk is om je gezicht te zien, ben ik bang

Ik had moeten weten dat je zou komen

Toen mijn borst koud werd en al mijn gedachten verdoofd waren

Wakker worden maar nooit meer wakker willen zijn

Afbreken en het enige dat ik kan bedenken is hoeveel ik een pauze nodig heb

Van dit leven, van deze verdomde last

Dat achtervolgt me

Nou, ik herinner me een tijd dat ik me levend voelde

De lucht was helder en ik hoefde me niet te verstoppen

De vogels die ze zongen, mijn leven, het glansde

Een gevoel van iets-heid voelt vandaag zo vluchtig

Nou, John en Jane Doe, ze hebben hun troon verlaten

Gooi de handschoen neer

En ik ben vervloekt met het onbekende

Mijn lichaam wordt moe en mijn ogen vallen dicht

Ik kan deze gevoelens gewoon niet stoppen

Ik voel me verraden door mijn eigen geest. Ik zoek geen vergeving

Ik weet dat ik het niet verdien

Ik zoek geen vergeving, ik weet dat ik het niet verdien

Maar ik zoek naar betekenis

Voor een gevoel van doel

Iets om mijn ziel te redden

Van de strop van deze beul

Ik zoek geen vergeving

Ik weet dat ik het niet verdien

Ik zal voor altijd bedroefd zijn

Voor wat ik me heb aangedaan

Voor wat ik me heb aangedaan

Voor wat ik me heb aangedaan