Das Tier - Weto

Leise erst,

Und doch von Anfang an gefährlich!

Viel zu weit weg,

Um es zu bemerken,

Hat sich das Tier,

Tief in mir gerührt.

Dort lag es lang,

Gut in mir verborgen.

Ohne Vorsicht den Rücken zugedreht,

An einer Kette,

Viel zu lang geführt.

Hab mir die Ohren,

Die Augen zugebunden.

Auf das Winseln und Kratzen

Nicht gehört

Als unbemerkt,

Die Kette sich zerstört!

Auf leisen Sohlen,

Die Dunkelheit verlassen,

Im hellen Licht die ganze

Gräßlichkeit enthüllt,

Als Strafe für den, der taub ist,

Und nicht hört!

Sieh mich an, hör mir zu,

Fühl mich und spür mich.

Ich komme über Dich,

ich geb keine Ruh!

Es wird Dich zerreißen,

Ich werde dich greifen,

Hör mir zu!!!

Es tut weh!

— das Feuer brennt!

Es tut weh!

— und es nimmt kein Ende!

Es tut weh!

— spür meine brennenden Hände!

Es tut weh!

Ist dies hier echt,

Oder werde ich geblendet?

Wenn ich gebe,

Was bekomme ich dafür?

Dort die Vernunft,

Und hier das Tier in mir!

Meine Liebe, mein Verhängnis,

Hör auf, ich komme,

ich werde fliehen,

Ich lauf vor mir davon.

Eigene Wege sind so schwer,

Und so unheimlich lang…

Sieh mich an, hör mir zu,

Fühl mich und spür mich.

Ich komme über Dich,

ich geb keine Ruh!

Es wird Dich zerreißen,

Ich werde dich greifen,

Hör mir zu!!!

Es tut weh!

— das Feuer brennt!

Es tut weh!

— und es nimmt kein Ende!

Es tut weh!

— spür meine brennenden Hände!

Es tut weh,

Wenn man sich selber nicht kennt!

Sieh mich an, hör mir zu,

Fühl mich und spür mich.

Ich komme über Dich,

ich geb keine Ruh!

Es wird Dich zerreißen,

Ich werde dich greifen,

Hör mir zu!!!

Es tut weh!

(es tut weh)

— das Feuer brennt!

Es tut weh!

(Es tut weh)

— und es nimmt kein Ende!

Es tut weh!

(Es tut weh)

— spür meine brennenden Hände!

Es tut weh, (Es tut weh)

Wenn man sich selber nicht kennt!

Es tut weh!

(es tut weh)

— das Feuer brennt!

Es tut weh!

(Es tut weh)

— und es nimmt kein Ende!

Es tut weh!

(Es tut weh)

— spür meine brennenden Hände!

Es tut weh,

Wenn man sich selber nicht kennt!

rustig eerst

En toch vanaf het begin gevaarlijk!

Veel te ver weg

om het op te merken

Heeft het dier

Diep in mij geraakt.

Het lag daar voor een lange tijd

Goed verstopt in mij.

keerde zijn rug zonder voorzichtigheid,

aan een ketting,

Veel te lang.

heb mijn oren

Ogen vastgebonden.

Aan het zeuren en krabben

Niet gehoord

als onopgemerkt,

De ketting is kapot!

op rustige voeten,

verlaat de duisternis

In het felle licht het geheel

afschuwelijkheid onthuld

Als straf voor doven

En luister niet!

kijk naar mij, luister naar mij

Voel me en voel me.

ik kom over je heen

ik rust niet!

Het zal je verscheuren

ik zal je pakken

Luister naar mij!!!

Het doet pijn!

- het vuur brandt!

Het doet pijn!

- en het eindigt nooit!

Het doet pijn!

- voel mijn brandende handen!

Het doet pijn!

Is dit echt

Of ben ik verblind?

als ik geef

Wat krijg ik daarvoor?

daar de reden

En hier het dier in mij!

mijn liefde, mijn lot,

stop, ik kom eraan

ik zal vluchten

Ik vlucht voor mezelf.

Eigen manieren zijn zo moeilijk

En zo ongelooflijk lang...

kijk naar mij, luister naar mij

Voel me en voel me.

ik kom over je heen

ik rust niet!

Het zal je verscheuren

ik zal je pakken

Luister naar mij!!!

Het doet pijn!

- het vuur brandt!

Het doet pijn!

- en het eindigt nooit!

Het doet pijn!

- voel mijn brandende handen!

Het doet pijn,

Als je het zelf niet weet!

kijk naar mij, luister naar mij

Voel me en voel me.

ik kom over je heen

ik rust niet!

Het zal je verscheuren

ik zal je pakken

Luister naar mij!!!

Het doet pijn!

(het doet pijn)

- het vuur brandt!

Het doet pijn!

(Het doet pijn)

- en het eindigt nooit!

Het doet pijn!

(Het doet pijn)

- voel mijn brandende handen!

Het doet pijn (het doet pijn)

Als je het zelf niet weet!

Het doet pijn!

(het doet pijn)

- het vuur brandt!

Het doet pijn!

(Het doet pijn)

- en het eindigt nooit!

Het doet pijn!

(Het doet pijn)

- voel mijn brandende handen!

Het doet pijn,

Als je het zelf niet weet!