As the Moon Sets - We Are Wolves

Eight fifteen and it feels like it’s nine

We walk by the river as the moon gives us light

We feel poisoned as it’s flowing inside

We’re getting closer to the mountain of god

There’s in my head a geodesic dome

There’s in my head an altered state of mind

These are the words that I can’t hear

These are the words that I can’t say

It clicks and clangs

On a spherical shell

Sparkle bright, unfamiliar sea

Hidden forms and narcotic wind

These are things I can feel I can’t define

Buckminster won’t you be my host tonight

I’m in my head and my head is in my mind

I’m in my mind and my mind is in my head

These are the things that I can’t say

I can’t define those things that I…

Those things that I…

Can you hold me

These are the words that I can have

These are the words that I can say

These are the words that I can hear

These are the words that I can say

Acht vijftien en het voelt alsof het negen is

We lopen langs de rivier terwijl de maan ons licht geeft

We voelen ons vergiftigd terwijl het naar binnen stroomt

We komen dichter bij de berg van god

Er is in mijn hoofd een geodetische koepel

Er is in mijn hoofd een veranderde gemoedstoestand

Dit zijn de woorden die ik niet kan horen

Dit zijn de woorden die ik niet kan zeggen

Het klikt en rinkelt

Op een bolvormige schaal

Sprankelende heldere, onbekende zee

Verborgen vormen en verdovende wind

Dit zijn dingen waarvan ik kan voelen dat ik ze niet kan definiëren

Buckminster, wil jij vanavond mijn gastheer zijn?

Ik zit in mijn hoofd en mijn hoofd is in mijn gedachten

Ik ben in mijn hoofd en mijn gedachten zijn in mijn hoofd

Dit zijn de dingen die ik niet kan zeggen

Ik kan de dingen die ik...

Die dingen die ik...

Kun je me vasthouden

Dit zijn de woorden die ik kan hebben

Dit zijn de woorden die ik kan zeggen

Dit zijn de woorden die ik kan horen

Dit zijn de woorden die ik kan zeggen