Ark -

Ark of roses, rain down red

Crown of silence keeps us still

In our conscience

In our conscience

Into the void where the guardians run

I’ll show you a place where they’re parting the sun

And the web that you weave, consider it spun

Build me an architecture of time

Underneath the symmetry/sinner tree

Softly sleeps away his turn

In our conscience

In our conscience

Into the void where the guardians run

I’ll show you a place where they’re parting the sun

And the web that you weave, consider it spun

Build me an architecture of time

Show me the fabric that keeps us aligned

If you drew me a map, then I’ll draw you into the sky

It’s the cradle between our hands

Beyond the age of man

Fixing the fractures in the hourglass

At the end of days traces of us remain

Forever locked away…

In our conscience

In our conscience

Build me an architecture of time

Show me the fabric that keeps us aligned

If you drew me a map, then I’ll draw you into the skies

For as long as we breathe we’ll know we’re alive

In our conscience

In our conscience

In our conscience

In our conscience

Ark van rozen, regen naar beneden rood

Kroon van stilte houdt ons stil

Naar ons geweten

Naar ons geweten

In de leegte waar de bewakers rennen

Ik zal je een plek laten zien waar ze de zon scheiden

En het web dat je weeft, beschouw het als gesponnen

Bouw voor mij een architectuur van tijd

Onder de symmetrie/zondaarboom

Slaapt zachtjes zijn beurt weg

Naar ons geweten

Naar ons geweten

In de leegte waar de bewakers rennen

Ik zal je een plek laten zien waar ze de zon scheiden

En het web dat je weeft, beschouw het als gesponnen

Bouw voor mij een architectuur van tijd

Laat me de stof zien die ons op één lijn houdt

Als je een kaart voor me hebt getekend, teken ik je de lucht in

Het is de wieg tussen onze handen

Voorbij de leeftijd van de mens

De breuken in de zandloper herstellen

Aan het einde van de dagen blijven er sporen van ons over

Voor altijd opgesloten…

Naar ons geweten

Naar ons geweten

Bouw voor mij een architectuur van tijd

Laat me de stof zien die ons op één lijn houdt

Als je een kaart voor me hebt getekend, teken ik je de lucht in

Zolang we ademen, weten we dat we leven

Naar ons geweten

Naar ons geweten

Naar ons geweten

Naar ons geweten