Once - Waterhouse

I was happy once

A part of me felt complete

I knew nothing of pain

My heart held a steady beat

A bond like ours could never fray

And our three cords made a rope

And all of it was good then

Before I forgot how to hope

I often went to the well

The water lasted for days

And when my mood fell

I harbored comfort in its place

There was so much joy in me

And I was free from sorrow

I didn’t know who I’d become

Or see the path I’d follow

Once I was happy

I completely fell apart

Pain’s nothing new to me

It beat its way into my heart

Afraid of my bondage

The rope and I made accords

Then all of it was good

I hoped to forget about before

Well I often went

Long lasting days without water

I felled my mood when

I replaced comfort with harbor

I owned no lot in joy

And sorrow came to set me free

I wouldn’t become who I’d known

Or follow a path I couldn’t see

It all changed so fast

I never had a chance to regain the things I’d lost

I tried so hard to foster thoughts of better days

I’m out of words to say

But I’ll tell you all

I’ll recount every pained gasp

And short goodbye

But would that I had died in her place

Mine should’ve lain where her body lay

I fall to my knees and pray

Won’t you take me by the hand

And lead me to the promised land

Won’t you take this sickness from my head

And give me wholesome thoughts instead

Won’t you take this cup from me

And make me the man I’m meant to be

Won’t you take this sorrow mine

And fill me up with bread and wine

Won’t you take me by the hand

And lead me to the promised land

Won’t you take this sickness from my head

And give me wholesome thoughts instead

Won’t you take this cup from me

And make me the man I’m meant to be

Won’t you take this sorrow mine

And fill me up with bread and wine

Fill me up

My mind’s filled with voices and my body’s but a slave

Damn me for my bondage but don’t blame me for the chains

My mind’s filled with voices and my body’s but a slave

Damn me for my bondage but don’t blame me for the chains

My mind’s filled with voices and my body’s but a slave

Damn me for my bondage but don’t blame me for the chains

My mind’s filled with voices and my body’s but a slave

Damn me for my bondage

Ik was ooit gelukkig

Een deel van mij voelde zich compleet

Ik wist niets van pijn

Mijn hart bleef constant kloppen

Een band als de onze kan nooit rafelen

En onze drie koorden maakten een touw

En toen was het allemaal goed

Voordat ik vergat hoe ik moest hopen

Ik ging vaak naar de put

Het water hield dagenlang aan

En toen mijn humeur daalde

Ik koesterde troost in zijn plaats

Er was zoveel vreugde in mij

En ik was vrij van verdriet

Ik wist niet wie ik zou worden

Of bekijk het pad dat ik zou volgen

Ooit was ik gelukkig

Ik viel helemaal uit elkaar

Pijn is niets nieuws voor mij

Het baande zich een weg naar mijn hart

Bang voor mijn slavernij

Het touw en ik maakten akkoorden

Toen was het allemaal goed

Ik hoopte het eerder te vergeten

Nou, ik ging vaak

Langdurige dagen zonder water

Ik viel mijn humeur toen

Ik heb comfort vervangen door haven

Ik bezat niet veel vreugde

En verdriet kwam om me te bevrijden

Ik zou niet worden wie ik had gekend

Of volg een pad dat ik niet kon zien

Het veranderde allemaal zo snel

Ik heb nooit de kans gehad om de dingen die ik kwijt was terug te krijgen

Ik heb zo mijn best gedaan om gedachten aan betere dagen te koesteren

Ik heb geen woorden meer om te zeggen

Maar ik zal je alles vertellen

Ik zal elke pijnlijke zucht vertellen

En kort afscheid

Maar ik wou dat ik in haar plaats was gestorven

De mijne had moeten liggen waar haar lichaam lag

Ik val op mijn knieën en bid

Wil je me niet bij de hand nemen

En leid me naar het beloofde land

Wil je deze ziekte niet van mijn hoofd wegnemen?

En geef me in plaats daarvan gezonde gedachten

Wil je deze beker niet van me aannemen

En maak me de man die ik moet zijn

Wil je dit verdriet niet van mij nemen

En vul me met brood en wijn

Wil je me niet bij de hand nemen

En leid me naar het beloofde land

Wil je deze ziekte niet van mijn hoofd wegnemen?

En geef me in plaats daarvan gezonde gedachten

Wil je deze beker niet van me aannemen

En maak me de man die ik moet zijn

Wil je dit verdriet niet van mij nemen

En vul me met brood en wijn

Vul maar bij

Mijn geest is gevuld met stemmen en mijn lichaam is maar een slaaf

Vervloek me voor mijn slavernij, maar geef me niet de schuld voor de kettingen

Mijn geest is gevuld met stemmen en mijn lichaam is maar een slaaf

Vervloek me voor mijn slavernij, maar geef me niet de schuld voor de kettingen

Mijn geest is gevuld met stemmen en mijn lichaam is maar een slaaf

Vervloek me voor mijn slavernij, maar geef me niet de schuld voor de kettingen

Mijn geest is gevuld met stemmen en mijn lichaam is maar een slaaf

Verdomme voor mijn slavernij