Let You Down - Warrel Dane

And the parasites that call themselves the pretty ones

Licked their lips acknowledging the suffering they had created

And yet felt no remorse

In between the quiet space

Of cold defense and misplaced selfish rage

I blame defiantly

Not like the others that came before

We are the ones who can change

I love to let you down

I love to wear this foolish crown

Of suffering and empty dignity

For your deity has abandoned me

Such is vanity

The withered parasites are slandering

The walls of truth, the wise can see them fall

To attain enlightment

The change is whispered on the winds of unjust war

I love to let you down

I love to wear this foolish crown

Of suffering and empty dignity

For your deity has abandoned me

Such is vanity

Not like the others that came before

We are the ones who can change

Not like the hatred that falls away

Treading the silence again

I love to let you down

I love to wear this foolish crown

Of suffering and empty dignity

For your deity has abandoned me

Such is vanity

Not like the others that came before

We are the ones who can change

En de parasieten die zichzelf de mooie noemen

Likte hun lippen en erkende het lijden dat ze hadden veroorzaakt

En toch voelde ik geen berouw

Tussen de stille ruimte

Van koude verdediging en misplaatste egoïstische woede

Ik geef uitdagend de schuld

Niet zoals de anderen die eerder kwamen

Wij zijn degenen die kunnen veranderen

Ik vind het heerlijk om je in de steek te laten

Ik hou ervan om deze dwaze kroon te dragen

Van lijden en lege waardigheid

Want jouw godheid heeft me in de steek gelaten

Dat is ijdelheid

De verdorde parasieten zijn lasterlijk

De muren van de waarheid, de wijzen kunnen ze zien vallen

Om verlichting te bereiken

De verandering wordt gefluisterd op de wind van onrechtvaardige oorlog

Ik vind het heerlijk om je in de steek te laten

Ik hou ervan om deze dwaze kroon te dragen

Van lijden en lege waardigheid

Want jouw godheid heeft me in de steek gelaten

Dat is ijdelheid

Niet zoals de anderen die eerder kwamen

Wij zijn degenen die kunnen veranderen

Niet zoals de haat die wegvalt

Weer de stilte betreden

Ik vind het heerlijk om je in de steek te laten

Ik hou ervan om deze dwaze kroon te dragen

Van lijden en lege waardigheid

Want jouw godheid heeft me in de steek gelaten

Dat is ijdelheid

Niet zoals de anderen die eerder kwamen

Wij zijn degenen die kunnen veranderen