Shifting Sands -

Shifting sands of time flow through the hourglass

Carrying with it memories of a distant past

There’s nothing that can stop the endless motion

There’s nothing that can ever be undone

Looking in the mirror

It’s reflection stares into my soul

As I’m growing old

Shifting sands of time flow through the hourglass

Carrying away things I can forget at last

Deep underneath what accumulates

Innocence is drowning away

No more a child, I realize and see

That life itself is not what it seems

Reflection in the mirror

Burns a hole into my soul

As death is drawing closer

The moment of birth is the start of the journey to death

Isn’t it ironic in the end?

To answer the question that burns inside your head

The price to pay is the ultimate fare

Do we only have one shot at this?

If that’s the case, what have you missed?

When the time comes, will you be proud of what you’ve done?

Can we break through the mirror?

Grab the hourglass and turn it upside down

Get another chance at life

And make the sands shift again

Could it be that all there is is just this reality?

And that time itself is only a fantasy?

The people that are gone where are they now?

Could they still be around out there somehow?

Ashes to ashes, dust to dust

Is there nothing more that we can trust

And if god is real, what’s he waiting for?

When I break through the mirror

Will you recognize my face once more?

When the hourglass is upside down

And the sands shift again

SOLO (Oli/Max/Oli/Max)

Verschuivend zand van de tijd vloeit door de zandloper

Herinneringen aan een ver verleden met zich meedragen

Er is niets dat de eindeloze beweging kan stoppen

Er is niets dat ooit ongedaan kan worden gemaakt

In de spiegel kijken

Het is reflectie staart in mijn ziel

Terwijl ik oud word

Verschuivend zand van de tijd vloeit door de zandloper

Dingen wegsjouwen die ik eindelijk kan vergeten

Diep onder wat zich ophoopt

Onschuld is aan het verdrinken

Geen kind meer, realiseer ik me en zie

Dat leven zelf is niet wat het lijkt

Reflectie in de spiegel

Brandt een gat in mijn ziel

Nu de dood dichterbij komt

Het moment van geboorte is het begin van de reis naar de dood

Is het uiteindelijk niet ironisch?

Om de vraag te beantwoorden die in je hoofd brandt

De te betalen prijs is het ultieme tarief

Hebben we hier maar één kans op?

Als dat het geval is, wat heb je dan gemist?

Als de tijd daar is, ben je dan trots op wat je hebt gedaan?

Kunnen we door de spiegel breken?

Pak de zandloper en draai hem ondersteboven

Krijg nog een kans in het leven

En laat het zand weer verschuiven

Zou het kunnen dat alles wat er is gewoon deze realiteit is?

En die tijd zelf is slechts een fantasie?

De mensen die weg zijn, waar zijn ze nu?

Zouden ze op de een of andere manier nog steeds in de buurt zijn?

Uit stof komt gij, tot stof zult gij wederkeren

Is er niets meer dat we kunnen vertrouwen?

En als god echt is, waar wacht hij dan op?

Als ik door de spiegel breek

Herken je mijn gezicht nog een keer?

Wanneer de zandloper ondersteboven staat

En het zand verschuift weer

SOLO (Oli/Max/Oli/Max)