Mirando al Mar - Warcry

Sólo en esta celda, en esta fría prisión

Condenado por extraños espero mi ejecución

Yo se que hoy moriré mirando al mar

No me hicieron juicio, no fue necesario hablar

Extraño en su tierra, el enemigo mortal

Yo se que hoy moriré mirando al mar

Yo se que hoy moriré mirando al mar

Lejos, muy muy lejos, mas allá del ancho mar

Se encuentra una tierra a la que llamo mi hogar

Y se que no… No no no… Nunca más yo voy a volver

Y se que no… No no no… El futuro se acaba este amanecer

Pienso en los hombres que nos mandan a luchar

Por oro y por tierras que el pueblo nunca tendrá

Y se que no… No no no… No es justo que deba morir

Y se que no… No no no… Pero soy un soldado y esto elegí

Déjame contemplar el sol

Será la última vez

Que sienta su calor

Matadme mirando hacia el mar

Así mi alma sabrá

Como regresar

Intentaré perderme allí

Donde nacen los sueños

Quizás así todo el dolor

Que sienta me sea ajeno

Lejos, muy muy lejos, oiré armas disparar

Y en mi interior una voz me grita que debo volar

Miro al carcelero, ya mi tiempo se acabó

Busco entre ellos al que manda el pelotón

Y le pido:

Déjame contemplar el sol

Será la ultima vez

Que sienta su calor

Matadme mirando hacia el mar

Así mi alma sabrá

Como regresar

Lejos, muy muy lejos, oiré armas disparar

Y en mi interior una voz me grita que debo volar

Alleen in deze cel, in deze koude gevangenis

Veroordeeld door vreemden wacht ik op mijn executie

Ik weet dat ik vandaag zal sterven terwijl ik naar de zee kijk

Ze oordeelden niet over mij, het was niet nodig om te spreken

Vreemdeling in zijn land, de dodelijke vijand

Ik weet dat ik vandaag zal sterven terwijl ik naar de zee kijk

Ik weet dat ik vandaag zal sterven terwijl ik naar de zee kijk

Ver, ver ver weg, voorbij de wijde zee

Ligt een land dat ik mijn thuis noem

En ik weet dat nee... Nee nee nee... ik kom nooit meer terug

En ik weet dat nee... Nee nee nee... De toekomst eindigt vanmorgen

Ik denk aan de mannen die ons sturen om te vechten

Voor goud en voor land dat de mensen nooit zullen hebben

En ik weet dat nee... Nee nee nee... Het is niet eerlijk dat ik moet sterven

En ik weet dat ik niet... Nee nee nee... Maar ik ben een soldaat en ik koos dit

laat me de zon aanschouwen

Het zal de laatste keer zijn

voel zijn warmte

Dood me terwijl ik uitkijk op zee

Dus mijn ziel zal het weten

hoe terug te keren

Ik zal proberen mezelf daar te verliezen

waar dromen worden geboren

Misschien zo alle pijn

Dat ik voel is mij vreemd

Ver ver ver weg hoor ik kanonnen vuren

En in mij schreeuwt een stem tegen mij dat ik moet vliegen

Ik kijk naar de cipier, mijn tijd is om

Ik zoek onder hen naar degene die het bevel voert over het peloton

En ik vraag je:

laat me de zon aanschouwen

Het zal de laatste keer zijn

voel zijn warmte

Dood me terwijl ik uitkijk op zee

Dus mijn ziel zal het weten

hoe terug te keren

Ver ver ver weg hoor ik kanonnen vuren

En in mij schreeuwt een stem tegen mij dat ik moet vliegen