Cobarde - Warcry

¿Quién lo sabía?

¿Quién lo pensó?

Nada en sus gestos lo delató

Nadie la oía, nadie la vio

Girar la cara a su dolor

Por el parque la vi pasear, ángel hecho mujer

Toda amabilidad

Y aunque estaba llena de dolor

No dejó de sonreír hasta el día final

Creyó que algún día él podría llegar a cambiar

Soñó lo feliz que era con él

Lloraba a escondidas intentando callar la verdad

Maldigo al que pegue a una mujer

Que el infierno se cebe con él

Creyó que algún día él podría llegar a cambiar

Soñó lo feliz que era con él

Lloraba a escondidas intentando callar la verdad

Maldigo al que pegue a una mujer…

Creyó que algún día él podría llegar a cambiar

Soñó lo feliz que era con él

Lloraba a escondidas intentando callar la verdad

Maldigo al que pegue a una mujer

Que el infierno se cebe con él

Cobarde…

Cobarde…

Cobarde

Wie weet?

Wie dacht het?

Niets in zijn gebaren verraadde hem

Niemand hoorde haar, niemand zag haar

Draai je gezicht naar je pijn

Ik zag haar door het park lopen, engel gemaakte vrouw

alle vriendelijkheid

En hoewel ik vol pijn was

Hij stopte niet met glimlachen tot de laatste dag

Hij geloofde dat hij op een dag zou kunnen veranderen

Ze droomde hoe blij ze met hem was

Ik huilde in het geheim om de waarheid het zwijgen op te leggen

Ik vervloek degene die een vrouw slaat

hel zij met hem

Hij geloofde dat hij op een dag zou kunnen veranderen

Ze droomde hoe blij ze met hem was

Ik huilde in het geheim om de waarheid het zwijgen op te leggen

Ik vervloek degene die een vrouw slaat...

Hij geloofde dat hij op een dag zou kunnen veranderen

Ze droomde hoe blij ze met hem was

Ik huilde in het geheim om de waarheid het zwijgen op te leggen

Ik vervloek degene die een vrouw slaat

hel zij met hem

Lafaard…

Lafaard…

Lafaard