Monumental Anger - Wake The Dead

the nights have blown to me

endless speeches

after the war.

I have something in my voice, sometimes,

something that screams,

mixing a song of joy

and a burning sky.

I have deep in my memory

the dancing blue lights,

this sort of cage

blocking my chest.

it almost keeps me breathing

in this train that departs

especially not turning

in this train that departs

especially not turning

all my requirements

my struggles, my suspicions

in this endless night.

there is still a spark

my pain, my emergency

all my habits have changed

all my doubts

my struggles, my suspicions are dead

in this endless night.

there is still a spark

my pain, my emergency

all my habits have changed

all my doubts

my struggles, my suspicions are dead

do you understand?

I fly

I am nothing a simple dust.

I would only sleep to stay here with you.

I do not think it was too late for me.

I thought it was my last opportunity.

a last chance

that’s why I feel so light?

I feel myself go away from you.

in a better place?

this is where I go.

this is where I will live.

so that’s why I flew?

I think I’m finally happy.

this is the end of all I need

this is the end of all I know

the nights have blown to me

endless speeches

after the war.

I have something in my voice, sometimes,

something that screams,

mixing a song of joy

and a burning sky.

I have deep in my memory

the dancing blue lights,

this sort of cage

blocking my chest.

it almost keeps me breathing

in this train that departs

especially not turning

in this train that departs

especially not turning

all my requirements

my struggles, my suspicions

in this endless night

the grey colour of the tunnel

there is still a spark

getting out in an huge sunbeam

in this endless night

and the bright clang of the trains railroads

there is still a spark

spinning seawards

the recovered love of my family

and our bright future awaiting us in an idyllic spot

their indestructible love and confidence

recovered as a present of life

this «rinacimento» founded suddenly

in the bottom of my heart

sign of my revival

de nachten zijn naar me toe geblazen

eindeloze toespraken

na de oorlog.

Ik heb soms iets in mijn stem,

iets dat schreeuwt,

een lied van vreugde mixen

en een brandende lucht.

Ik heb diep in mijn geheugen

de dansende blauwe lichten,

dit soort kooi

mijn borst blokkeren.

het houdt me bijna op adem

in deze trein die vertrekt

vooral niet draaien

in deze trein die vertrekt

vooral niet draaien

al mijn vereisten

mijn worstelingen, mijn vermoedens

in deze eindeloze nacht.

er is nog steeds een vonk

mijn pijn, mijn noodgeval

al mijn gewoonten zijn veranderd

al mijn twijfels

mijn strijd, mijn vermoedens zijn dood

in deze eindeloze nacht.

er is nog steeds een vonk

mijn pijn, mijn noodgeval

al mijn gewoonten zijn veranderd

al mijn twijfels

mijn strijd, mijn vermoedens zijn dood

Begrijp je?

Ik vlieg

Ik ben niets een simpele stof.

Ik zou alleen slapen om hier bij jou te blijven.

Ik denk niet dat het te laat voor mij was.

Ik dacht dat het mijn laatste kans was.

een laatste kans

daarom voel ik me zo licht?

Ik voel mezelf van je weggaan.

op een betere plek?

dit is waar ik heen ga.

dit is waar ik zal wonen.

dus daarom vloog ik?

Ik denk dat ik eindelijk gelukkig ben.

dit is het einde van alles wat ik nodig heb

dit is het einde van alles wat ik weet

de nachten zijn naar me toe geblazen

eindeloze toespraken

na de oorlog.

Ik heb soms iets in mijn stem,

iets dat schreeuwt,

een lied van vreugde mixen

en een brandende lucht.

Ik heb diep in mijn geheugen

de dansende blauwe lichten,

dit soort kooi

mijn borst blokkeren.

het houdt me bijna op adem

in deze trein die vertrekt

vooral niet draaien

in deze trein die vertrekt

vooral niet draaien

al mijn vereisten

mijn worstelingen, mijn vermoedens

in deze eindeloze nacht

de grijze kleur van de tunnel

er is nog steeds een vonk

uitstappen in een enorme zonnestraal

in deze eindeloze nacht

en het heldere gekletter van de treinen

er is nog steeds een vonk

zeewaarts draaien

de herstelde liefde van mijn familie

en onze mooie toekomst wacht op ons op een idyllische plek

hun onverwoestbare liefde en vertrouwen

hersteld als een geschenk van het leven

deze «rinacimento» is plotseling opgericht

in de grond van mijn hart

teken van mijn opwekking