Fall of the Corpse - Vulcano

I see the man’s anguish

Abruptly disturbed by the deep silence

There he is vanished after having contemplated

Face-to-face the restlessness of the world

Before what’s lying beyond

The smell of white roses fills the air

Calm and sweet is its perfume

Of terrifying and chaotic manner

Neither the prince

Nor his siblings got dressed

This way

In memory to a perished brother

With the face pale as silver

Down there is the last inhabitant

Of the fraternal chain

Master of the desolation

In the temple that one day had the sacred word

And now just

This fraternal kiss

Under lute sounds

Will follow his final legacy

Ik zie de angst van de man

Abrupt verstoord door de diepe stilte

Daar is hij verdwenen na te hebben nagedacht over

Oog in oog met de rusteloosheid van de wereld

Voor wat daarachter ligt

De geur van witte rozen vult de lucht

Kalm en zoet is zijn parfum

Van angstaanjagende en chaotische manier

Noch de prins

Noch zijn broers en zussen kleedden zich aan

Op deze manier

Ter nagedachtenis aan een omgekomen broeder

Met het gezicht zo bleek als zilver

Beneden is de laatste bewoner

Van de broederlijke keten

Meester van de verwoesting

In de tempel die op een dag het heilige woord had

En nu gewoon

Deze broederlijke kus

Onder luitgeluiden

Zal zijn laatste erfenis volgen