Vantablack - Vonnegut

Each of us is a precipice

With a slumbering dark

Swarming demons dwelling deep

Waiting just for a spark

For a man to be a man

With the beast on a leash

Give us law, lock us up in rules

Give us roles to play

A blind spot is what it craves, for it never sleeps

Sloppy gods, a broken code, power uncontrolled

Twilight of the soul closing in on me

At the gates I stand to my vantaback

No machine will calculate any thought that is black

Seers cannot prophesize when a heart bears a crack

Each of us is a paradox with a chaos inside

Bearing masks of sanity with a predator’s snarl

Always at war, always at war, man fights beast

Longing for more, raging inside, begs for release

Stigmatized, this must b brutal you, brutal me

Power blinds, we’r slaves of violence

Power blinds, we’re slaves of force

Reason binds whatever’s sinister

Reason binds whatever’s raw

Ieder van ons is een afgrond

Met een sluimerend donker

Zwermende demonen die diep wonen

Wachten op een vonk

Dat een man een man moet zijn

Met het beest aan de lijn

Geef ons wet, sluit ons op in regels

Geef ons rollen om te spelen

Een blinde vlek is waar het naar hunkert, want het slaapt nooit

Slordige goden, een gebroken code, ongecontroleerde macht

Schemering van de ziel die mij nadert

Bij de poorten sta ik in mijn voorhoede

Geen enkele machine zal een gedachte berekenen die zwart is

Zieners kunnen niet voorspellen wanneer een hart barst

Ieder van ons is een paradox met een innerlijke chaos

Met maskers van gezond verstand met de grauw van een roofdier

Altijd in oorlog, altijd in oorlog, de mens vecht tegen het beest

Verlangend naar meer, woedend van binnen, smeekt om vrijlating

Gestigmatiseerd, dit moet jou brutaal zijn, me brutaal

Elektrische blinds, we zijn slaven van geweld

Elektrische blinds, we zijn slaven van geweld

De rede bindt alles wat sinister is

De rede bindt alles wat rauw is