Fimbul Winter - Volker

The cold wind rattles the trees

The limbs shake free from the snow

The lakes and the rivers will freeze

Two ravens aloft in the sky start to crow

Lovers forsaken and brother betrayed

And the anchor of mischief lets loose from its chains

The wolf will chase down and devour the sun

The world tree will wither and all hopes undone

We fall, we’re torn

To the call, of the horn

We rise, we’ll fight

Beneath skies, eternal night

Last stand for the world of man on this day when the earth stopped turning

Three years in a winter cold but it melts as our souls and our world is burning

The wolf and the serpent arise

The queen of the dead will ascend

But here on the plains we will die

But not before they meet their end

The earth will be charred and the seas will run red

Where once grew the trees now a garden of dead

And the bridge of the heavens is forever gone

And never again will our world see a dawn

Our swords, our shields

Our blood on the field

Great pain, great death

We take our last breath

De koude wind doet de bomen rammelen

De ledematen schudden los van de sneeuw

De meren en rivieren zullen bevriezen

Twee raven hoog in de lucht beginnen te kraaien

Geliefden verlaten en broer verraden

En het anker van onheil laat los van zijn kettingen

De wolf zal de zon achtervolgen en verslinden

De wereldboom zal verwelken en alle hoop zal teniet worden gedaan

We vallen, we zijn verscheurd

Op de oproep, van de hoorn

We staan ​​op, we zullen vechten

Onder de hemel, eeuwige nacht

Laatste stand voor de wereld van de mens op deze dag dat de aarde stopte met draaien

Drie jaar in een winterse kou, maar het smelt als onze ziel en onze wereld in brand staat

De wolf en de slang komen tevoorschijn

De koningin van de doden zal opstijgen

Maar hier op de vlakten zullen we sterven

Maar niet voordat ze aan hun einde komen

De aarde zal verkoold worden en de zeeën zullen rood kleuren

Waar ooit de bomen groeiden, is nu een tuin van doden

En de brug van de hemel is voor altijd verdwenen

En nooit meer zal onze wereld een dageraad zien

Onze zwaarden, onze schilden

Ons bloed op het veld

Grote pijn, grote dood

We blies onze laatste adem uit