Амстердам -

Я не помню, где я, но я рядом с тобой,

Остальное — фигня.

Даже айпода звук наполняет луну,

Я у каменных рук.

Пой обо мне, Амстердам, голосом истины.

Я никому никогда…

А после мы напьёмся текилы, лайм и улетай,

Которую жизнь мы живём овертайм?

Мы напьёмся текилы, будем умирать,

И как малые дети, друг другу шептать:

«Я так люблю тебя».

Я роняю себя на цветной силуэт однотонного дня

Мифы Comme des Garcone опьяняют луну.

Или это мой сон?

Пой обо мне, Амстердам, голосом истины.

Я никому никогда…

А после мы напьёмся текилы, лайм и улетай,

Ведь которую жизнь мы живём овертайм?

Мы напьёмся текилы, будем умирать,

И как малые дети, друг другу шептать:

«Я так люблю тебя

Ik weet niet meer waar ik ben, maar ik ben naast je,

De rest is onzin.

Zelfs het iPod-geluid vult de maan

Ik ben in stenen handen.

Zing voor mij, Amsterdam, met de stem van de waarheid.

Ik nooit...

En dan worden we dronken van tequila, limoen en vliegen we weg,

Welk leven leiden we overuren?

We zullen dronken worden van tequila, we zullen sterven,

En fluister als kleine kinderen tegen elkaar:

"Ik houd zo veel van je".

Ik laat mezelf vallen op het gekleurde silhouet van een monochrome dag

De mythen van Comme des Garcone bedwelmen de maan.

Of is dit mijn droom?

Zing voor mij, Amsterdam, met de stem van de waarheid.

Ik nooit...

En dan worden we dronken van tequila, limoen en vliegen we weg,

Wat voor leven leiden we tenslotte overuren?

We zullen dronken worden van tequila, we zullen sterven,

En fluister als kleine kinderen tegen elkaar:

"Ik houd zo veel van je