Клоуны - Vismut

Эй, как же так

Ведь мы хотели вместе всё пройти

Доказать всем, что это возможно

Ведь ты же знал

Что будут трудности в пути

Наш путь лежит, через тернии к звёздам

Если хочешь, можешь смеяться,

А я в силах сознаться

В том, что клоун, по сути

Моя гордость не даст мне стесняться

Плевать, кто кем хочет казаться

Больше стыдно за то, что мы люди

Снимая маски весёлых лиц

Опять перед сном

Мы грустим про себя,

А завтра на бис

Выходим снова, выходим снова, забыв обо всём

Довольно странно, довольно странно проносится жизнь

Скажи и может я, прозрею, увижу бесполезность этой игры,

Но в первый раз, я тебе не верю

Там за закрытой дверью

Нет ничего, увы…

Свобода

Она во мне не сломалась

И если давит усталость

Значит я ещё жив

Если переставать верить в себя вчерашнего, тогда зачем сегодня напрасно

утруждаться

Если не верить в себя сегодня, завтра в тебя не поверит никто

Некоторые утверждают, что пора завязывать и взрослеть, пора уже думать о более

приземлённом,

А я видел не раз, как они приземлялись, они жалели меня, некоторые смеялись

Одни называли меня клоуном, а я отчаянно спорил

Другие крутили пальцем у виска, а я в ответ оскорблялся

Пока не понял

Мы все клоуны, только я один признался

Снимая маски весёлых лиц

Опять перед сном

Мы грустим про себя,

А завтра на бис

Выходим снова, выходим снова, забыв обо всём.

Hé, hoe is het

We wilden tenslotte alles samen doormaken

Bewijs aan iedereen dat het mogelijk is

Je wist het tenslotte

Dat er onderweg moeilijkheden zullen zijn

Ons pad ligt, door doornen naar de sterren

Als je wilt, kun je lachen

En ik kan bekennen

Het feit dat de clown in feite

Mijn trots laat me niet verlegen zijn

Maakt niet uit wie wie wil zijn

Meer beschaamd om mens te zijn

De maskers van vrolijke gezichten afzetten

weer voor het slapen gaan

We zijn verdrietig over onszelf

En morgen voor een toegift

We vertrekken weer, we vertrekken weer, vergeten alles

Best vreemd, nogal vreemd leven gaat voorbij

Vertel het me en misschien zal ik het licht zien, ik zal de nutteloosheid van dit spel zien,

Maar voor de eerste keer, ik geloof je niet

Daar achter de gesloten deur

Niks helaas...

vrijheid

Ze brak niet in mij

En als de vermoeidheid toeslaat

Dus ik leef nog

Als je gisteren niet meer in jezelf gelooft, waarom is het dan tevergeefs vandaag?

dwars zitten

Als je vandaag niet in jezelf gelooft, zal niemand morgen in je geloven

Sommigen beweren dat het tijd is om te stoppen en volwassen te worden, het is tijd om aan meer te denken

werelds

En ik zag meer dan eens hoe ze landden, ze kregen medelijden met me, sommigen lachten

Sommigen noemden me een clown, en ik maakte wanhopig ruzie

Anderen verdraaiden hun vingers bij hun slapen, en ik reageerde beledigd

Tot ik het begreep

We zijn allemaal clowns, alleen heb ik bekend

De maskers van vrolijke gezichten afzetten

weer voor het slapen gaan

We zijn verdrietig over onszelf

En morgen voor een toegift

We vertrekken weer, we vertrekken weer, alles vergetend.